Το καλοκαίρι που άργησε, το κατσίκι που επέστρεψε και το πιοεύκολο &υγιεινό σπιτικό παγωτό...

Έχω αγανακτήσει.

Είναι Κυριακή μεσημέρι και εδώ και δύο ώρες παίζω κρυφτούλι με τον ήλιο. Μαγιό, αντηλιακό, καπέλο, πετσέτες, ψυγειάκι με προμήθειες αρκετές και για τους υπόλοιπους λουόμενους, βενζίνη στο σαραβαλάκι, όλα check! Και ο ήλιος άφαντος! 

Εάν συνεχιστεί αυτή η φαρσοκωμωδία θα αναγκαστώ να προβώ σε πιο δραστικές μεθόδους. Δηλαδή στη μετανάστευση. Σε κάποιο τροπικό κλίμα. Χορηγίες και έρανοι δεκτοί. Σε αντάλλαγμα θα σας στέλνω μάνγκο και καρύδες. Έχω εφαρμόσει από προχτές βράδυ ένα σατανικό σχέδιο για να φέρω πίσω το καλοκαίρι, το οποίο προφανώς έχει χάσει το δρόμο ή εχει απαχθεί. Εφαρμόζω τον χορό της βροχής των Ινδιάνων αντίστροφα. Έχω πάρει σβάρνα τις Αθηναϊκές ταράτσες και πίνω cocktails. Τι εννοείτε δεν εντοπίζετε την συνάφεια των παραπάνω; Μα πως θα εχει αποτελέσματα η επίκληση μου αν δεν πάω σε ένα αρκετά ψηλό σημείο ώστε να απορροφούνται όλες οι εξωγενείς παρεμβολές; Εντάξει, τα cocktails ειναι δική μου προσθήκη. Αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το καλοκαίρι στην Αθήνα συνεπάγεται ταράτσα και cocktails. Μερικοί κανόνες δεν επιδέχονται εξαιρέσεις. Άλλωστε μια μαργαρίτα λεμόνι στο Λουκούμι και ένα Green Velvet στο Micraasia μπορούν σίγουρα να φέρουν το καλοκαίρι μια ώρα αρχύτερα. Οπότε, γιατί όχι; ;)

Σε άλλα νέα, δίπλα στο νέο μου γραφείο υπάρχει μια παγωτομηχανή με παγωτό βανίλια/σοκολάτα στην οποία έχουμε ελεύθερη πρόσβαση όλοι οι εργαζόμενοι. Εντάξει, το δέχομαι, αυτή ήταν η άσχετη πληροφορία της ημέρας όμως πείτε μου με το χέρι στην καρδιά, εάν σας συνέβαινε κάτι παρόμοιο δε θα νιώθατε μια παρόρμηση να βγείτε με πανό στο Σύνταγμα να το φωνάξετε;

Στα δικά μας και πάλι, εξαφανίστηκε και το τελευταίο Πασχαλινό κατσικάκι απο την κατάψυξη ώστε να αντικατασταθεί άμεσα με σπιτικό παγωτό και παγάκια. Το σπιτικό αυτό παγωτό που έφτιαξα είναι ίσως το πιο εύκολο και υγιεινό παγωτό που μπορείτε να φτιάξετε με 2 μόλις υλικά και χωρίς καθόλου ζάχαρη. Διότι το καλοκαίρι μπορεί να αργεί λίγο να έρθει φέτος αλλά τουλάχιστον δε θα μας βρει απροετοίμαστους όταν τελικά σκάσει μύτη.

Κατσικάκι με Κολοκυθάκια και Baby Πατάτες στο Φούρνο

Υλικά (για 4 μερίδες):

4 μερίδες κατσικάκι

1 1/2 - 2 κιλά κολοκυθάκια

1/2 κιλό baby πατάτες

1 φλιτζανάκι χυμό ντομάτας

Μπόλικος άνηθος

Λίγος δυόσμους

4 κ.σ ελαιόλαδο

Αλάτι & πιπέρι

Οδηγίες:

Πλένουμε καλά το κρέας, το αλατοπιπερώνουμε και το βάζουμε σε προθερμασμένο στους 180°C  φούρνο με λίγο νεράκι για μισή ώρα.

Έν τω μεταξύ σε μια λεκανίτσα βάζουμε τις πατατούλες ολόκληρες και τα κολοκυθάκια κομμένα σε κομμάτια 2-3cm και ρίχνουμε μέσα το αλάτι, το πιπέρι, τον άνηθο, το δυόσμο, το ντοματοχυμό και το ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.

Μετά το πέρας της μισής ώρας, προσθέτουμε το περιεχόμενο της λεκανίτσας στο ταψί και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 45' ακόμα.

Παγωτό μπανάνας με essence βανίλιας

4 μικρές πολύ ώριμες μπανάνες

1 κ.κ essence βανίλιας

Οδηγίες:

Χτυπάμε στο μπλέντερ τις μπανάνες μέχρι να γίνουν κρεμούλα και προσθέτουμε το essence βανίλιας. Ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε στην κατάψυξη για δύο ώρες. Έτοιμο!!

Enjoy!!

Μπακαλιάρος με Σπανάκι & Σουσάμι στο Φούρνο

Αυτό ήταν. Έκλεισα με το κεφάλαιο μπακαλιάρος. Έκλεισα και ούτε που κατάλαβα πώς συνέβη αυτό. Να έχει θυσιαστεί, δηλαδή, τουλάχιστον ένα ωκεανίσιο κοπάδι μπακαλιάρων το τελευταίο δίμηνο για να πειραματιστώ εγώ. Που, για να είμαι ειλικρινής, όχι μόνο δεν έχω μαγειρέψει ξανά στη ζωή μου τόσο πολύ μπακαλιάρο αλλά αμφιβάλλω κι αν έχω καταναλώσει τόσο μεγάλες ποσότητες αυτού του ψαριού σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ξανά. Ο ωκεανός μέσα μου έχω καταντήσει. Και ακόμα δεν μου έχει κάνει πρόταση ο Alejandro Amenabar να γυρίσουμε το σίκουελ του “Η θάλασσα μέσα μου’’.

Και καλά ο Amenabar, να τον δικαιολογήσω. Προφανώς και η ευθύνη πέφτει στην Penelope Cruz που δεν αφήνει τον Javier Bardem να συμπρωταγωνιστήσει μαζί μου στην ταινία. Μα να μην με έχει ανακαλύψει ακόμα ούτε ένας Πορτογάλος σεφ; Να μην με έχει προσεγγίσει ακόμα ούτε ένας αλιευτής μπακαλιάρων από τις Αζόρες να μου κάνει προσφορά μαζικής αποστολής σε τιμές χονδρικής;

Φεύγω. Πάω να απομονωθώ και να ηχομονωθώ για να βρω τρόπο να πολεμήσω το σύστημα από μέσα. Άμα με ζητήσει κανείς, πείτε του ότι ραδιουργώ. Θα επιστρέψω για μεσημεριανό.

Υλικά:

4 φιλέτα μπακαλιάρου

700 γρ. σπανάκι

30 γρ. σουσάμι

1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

1 φρέσκο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδου, ψιλοκομμένη

1 ποτήρι ντομάτες ψιλοκομμένες

1 ποτήρι νερό

4 κ.σ. ελαιόλαδο

5-6 μπαχάρια σε κόκκους

1 ξύλο κανέλας

1 κ.γ. μπούκοβο

1 πρέζα πάπρικα

1 κ.γ. ρίγανη

1 κ.σ. άνηθο

Χυμός από 1/2 λεμόνι

Χοντρό αλάτι & φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Οδηγίες:

Σε μια κατσαρόλα τσιγαρίζουμε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια (ξερά & φρέσκα) και το σκόρδο μέχρι να μαραθούν.

Χαμηλώνουμε την ένταση και ρίχνουμε μέσα τις ντομάτες και τα μπαχαρικά. Τα ανακατεύουμε όλα μαζί για 1’ και προσθέτουμε το σπανάκι, το σουσάμι, το λεμόνι και το νερό. Τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για 10’.

Σε ταψάκι, ελαφρώς λαδωμένο, στρώνουμε τα φιλέτα μπακαλιάρου και από πάνω ρίχνουμε το σπανάκι. Βάζουμε το ταψί σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο για 30’-40’, ανάλογα το φούρνο μας.

Enjoy!

Μπακαλιάρος Πλακί της Λένας

Μπακαλιάρος Πλακί της Λένας

...Σε συνέχεια της χτεσινής ανάρτησης και όπως σας υποσχέθηκα, σήμερα στο ψηφιακό τραπέζι μας φιλοξενούμε μια άκρως μεσογειακή συνταγή με ένα κατεξοχήν ψάρι του ανοιχτού ωκεανού σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό που φωνάζει ελληνικό μαμαδίστικο καλοκαιρινό φαΐ μετά από μια ανέμελη μέρα στη θάλασσα και μία ελαφριά ηλίαση που τότε ονομάζαμε μεσημεριανή ντάγκλα! Όπως θα καταλάβατε αυτό το απότομο καλοκαίρι κάπως με έχει αποδιοργανώσει, φοβάμαι μη κάνω καμιά τρέλα και καταλήξω με κανένα βαρύ συνάχι μέσα στη καρδιά του καλοκαιρινού χειμώνα μας.

Και σαν να μην έφτανε αυτός ο ήλιος και η ζέστη, ανακάλυψα τυχαία σήμερα τον Τσέλιο. Ποιος είναι ο Τσέλιος? Ο Τσέλιος είναι ο δημιουργός του μπουγατσάν  τη μισή μπουγάτσα – μισό κρουασάν, το οποίο σύμφωνα με τον εμπνευστή είναι ‘Ένα γλυκό ποίημα με χειροποίητη σφολιάτα και μυστική ζεστή κρέμα μπουγάτσας, που σερβίρεται με ζάχαρη, κανέλα και φιστίκι Αυγινής’ . Και κάπως έτσι θυμήθηκα πόσο πολύ μου έλειψε η Θεσσαλονίκη, ειδικά όταν μπαίνει η άνοιξη. Ως φυσικό αποτέλεσμα αυτής της νοσταλγίας, διάβασα σχεδόν μονορούφι όλα τα άρθρα της στήλης ‘ΤΡΕΧΑ ΤΣΕΛΙΟ’ του City Guide της Lifo και μέσω των εικόνων και των περιγραφών της πολυαγαπημένης μου αυτής πόλης βρέθηκα ξανά εκεί έστω και νοητά. Με την ελπίδα σύντομα να βρεθώ εκεί και σωματικά! Πάντως δηλώνω μεγάλη φαν της στήλης και σχεδιάζω να μη χάσω ούτε άρθρο στο εξής. Και ενημερώνω  ότι όταν έρθω Θεσσαλονίκη, θα ‘ρθω Τσέλιο στο Estrella να σε βρω να φάμε τηγανητό ζαμπονάκι με ζυμαρικά! J   

Υλικά:

• 2 κατεψυγμένοι ακέφαλοι μπακαλιάροι ~ περίπου 4 μερίδες
• 1 κιλό ξερά κρεμμύδια, χοντροκομμένα σε ροδέλες
• 3 καρότα, κομμένα σε ροδέλες
• 5 μέτριες πατάτες
• 1 μεγάλη κόκκινη πιπεριά φλωρίνης, ψιλοκομμένη
• Ένα φλιτζάνάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό
• 3 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες
• 4 κ.σ. ελαιόλαδο
• 250 γρ. σάλτσα ντομάτας
• Αλάτι & πιπέρι
• ½ πρέζα κόκκινο γλυκό πιπέρι

Οδηγίες:

• Βάζουμε το λάδι σε κατσαρόλα και μόλις κάψει ρίχνουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα. Όταν μαραθούν προσθέτουμε την πιπεριά, τα καρότα και τις πατάτες. Τα φέρνουμε μερικές γύρες να λαδωθούν καλά και ρίχνουμε τη σάλτσα ντομάτας και τα μπαχαρικά (εκτός του μαϊντανού) και λίγο νεράκι για να μη μας κολλήσει και τα αφήνουμε να μαγειρευτούν σε μέτρια φωτιά για περίπου μισή ωρίτσα.
• Αφού μισομαγειρευτούν τα λαχανικά και αφού έχουμε καθαρίσει το ψάρι από λέπια και εντόσθια, τοποθετούμε το ψάρι σε ταψί και ρίχνουμε από πάνω όλο το περιεχόμενο της κατσαρόλας φροντίζοντας η σαλτσούλα να καλύψει καλά τα ψάρια μας.
• Ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 200^οC φούρνο για περίπου μισή ωρίτσα, ανάλογα με το φούρνο. Μόλις βγάλουμε το ταψί από το φούρνο, πασπαλίζουμε με τον φρέσκο ψιλοκομμένο μαιντανό και σερβίρουμε!

Enjoy!  

Ένα (Πολύ) Σοκολατένιο Κέϊκ!

Ένα (Πολύ) Σοκολατένιο Κέϊκ!

…που λέτε, λοιπόν, είχα μεγάλα μαγειρικά όνειρα για το Σαββατοκύριακο. Είχα αποφασίσει να πάρω μια βαθιά ανάσα και να βουτήξω στα βαθιά, μαγειρεύοντας μοσχαράκι μπουργκινιόν, αρκούντως δύσκολο, χρονοβόρο και με υψηλά ποσοστά ρίσκου! Αυτό το φαγητό έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα, είναι ένα προσωπικό στοίχημα. Όμως περισσότερα γι’ αυτό το θέμα, αύριο!

Μετά όμως βγήκε ο ήλιος. Και όπως έβγαινε ο ήλιος, το μοσχαράκι έμπαινε στη κατάψυξη κι εγώ φορούσα γυαλιά ηλίου και πήγαινα για φωτοσύνθεση ακολουθώντας απλά τον ήλιο όπως τα ηλιοτρόπια. Κάπου, όμως, ανάμεσα στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι, έπαψε να με οδηγεί ο ήλιος και έπιασα τον εαυτό μου να οδηγήται από τη μύτη μου. Η μύτη μου είναι πολύ δυναμική και με έντονη προσωπικότητα, πρέπει να σας πω, κάτι σαν λαγωνικού. Όσοι με ξέρουν, το ξέρουν! Όταν η μύτη παίρνει τα ηνία, όλες οι άλλες αισθήσεις έρχονται δεύτερες και, για να μη μακρηγορώ, όταν συμβαίνει αυτό, τρώω. Τρώω ότι αποφασίσει η μύτη. Είμαι πολύ «οσφρητικός» τύπος τελικά!

Έτσι, λοιπόν, η μύτη μου μας οδήγησε σε μια μικρή όαση στην Πλατεία Θεάτρου, κάτω ακριβώς από τη Βαρβάκειο Αγορά (ούτε οι ευωδιές από την Βαρβάκειο δεν κατάφερα να αποπροσανατολίσουν τη “Μύτη” :P). H «Κληματαριά» ήταν μια μικρή ανακάλυψη που είχαμε κάνει τον περασμένο Οκτώβριο στο OpenWalkAthens των Attenistas, όπου λόγω πολυκοσμίας δε καταφέραμε να μπούμε. Ακριβή διεύθυνση δε θυμόμασταν, παρόλα αυτά το ένστικτο μας μας οδήγησε στην πόρτα. Ετοιμάστηκα να ξαναγράψω η «μύτη» αλλά έκανα ελιγμό της τελευταίας στιγμής για να σας αποπροσανατολίσω. Και για να με πείτε γραφική.

Το ταβερνάκι δε χρειάζεται συστάσεις, είναι εκεί από το 1927, σταθερή αξία στα εύκολα και στα δύσκολα χρόνια της γύρω περιοχής αλλά επιτρέψτε μου ένα σχόλιο για ένα ιδιαίτερα outsider πιάτο. Άμα σας βγάλει ο δρόμος σας δοκιμάστε τα φασόλια γίγαντες που έρχονται σερβιρισμένα με σπανακόρυζο με μπόλικο άνηθο. Νοστιμότατα!

Και ας επανέλθω στα δικά μου πειράματα. Ο τίτλος μιλάει από μόνος του και είναι και λιγωτικός! Ορίστε και η συνταγή, εμπνευσμένη από το «Βιβλίο της Σοκολάτας» από την ΓΙΩΤΗΣ.

Υλικά:

·          1 ¼ φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

·          1/2 φλιτζάνι κακάο σκόνη

·          1 κ.γ. baking powder

·          1 κ.γ. μαγειρική σόδα

·          ¼ κ.γ. αλάτι

·          ¾ φλιτζάνι λευκή ζάχαρη

·          1/3 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη

·          ¼ φλιτζάνι λιωμένο βούτυρο

·          1 φλιτζάνι βουτυρόγαλα

·          ½ φλιτζάνι φρέσκο γάλα

·          2 αυγά

·          1 κ.κ. στιγμιαίο καφέ, διαλυμένο σε 1 κ.σ. γάλα

·          1 κ.γ. εσάνς βανίλιας

Οδηγίες:

·          Ανακατεύουμε σε ένα μπολ το αλεύρι, το κακάο, το baking powder, τη σόδα, το αλάτι και τα 2 είδη ζάχαρης .

·          Χτυπάμε το βούτυρο, το βουτυρόγαλα, το γάλα, τα αυγά, τον καφέ και την εσάνς βανίλιας στο μίξερ μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Χαμηλώνουμε τη ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε σιγά σιγά και το μείγμα με το αλεύρι.

·          Βουτυρώνουμε τη φόρμα για κέικ και τη πασπαλίζουμε με κακάο. Αδειάζουμε το παραπάνω μείγμα  στη φόρμα.

·          Σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο ψήνουμε το κέικ για 45’-50’. Το αφήνουμε να κρυώσει για 15’ και το αναποδογυρίζουμε πάνω σε πιάτο.

Και επειδή όλες οι παραπάνω θερμίδες δεν είναι αρκετές, μπορείτε να φτιάξετε και μια σως σοκολάτας που θα την περιχύσετε από πάνω και το γλυκό θα γίνει κολασμένο. Σε κατσαρολάκι λιώνετε 100 γρ σταγόνες κουβερτούρας με ½ φλιτζάνι πλήρη κρέμα γάλακτος. Την αφήνετε να κρυώσει λίγο και περιχύνετε το κέικ!

Enjoy without regrets!