Showing posts with label πατάτες. Show all posts
Showing posts with label πατάτες. Show all posts

Monday, 9 June 2014

Το καλοκαίρι που άργησε, το κατσίκι που επέστρεψε και το πιοεύκολο &υγιεινό σπιτικό παγωτό...



Έχω αγανακτήσει.

Είναι Κυριακή μεσημέρι και εδώ και δύο ώρες παίζω κρυφτούλι με τον ήλιο. Μαγιό, αντηλιακό, καπέλο, πετσέτες, ψυγειάκι με προμήθειες αρκετές και για τους υπόλοιπους λουόμενους, βενζίνη στο σαραβαλάκι, όλα check! Και ο ήλιος άφαντος! 

Εάν συνεχιστεί αυτή η φαρσοκωμωδία θα αναγκαστώ να προβώ σε πιο δραστικές μεθόδους. Δηλαδή στη μετανάστευση. Σε κάποιο τροπικό κλίμα. Χορηγίες και έρανοι δεκτοί. Σε αντάλλαγμα θα σας στέλνω μάνγκο και καρύδες. Έχω εφαρμόσει από προχτές βράδυ ένα σατανικό σχέδιο για να φέρω πίσω το καλοκαίρι, το οποίο προφανώς έχει χάσει το δρόμο ή εχει απαχθεί. Εφαρμόζω τον χορό της βροχής των Ινδιάνων αντίστροφα. Έχω πάρει σβάρνα τις Αθηναϊκές ταράτσες και πίνω cocktails. Τι εννοείτε δεν εντοπίζετε την συνάφεια των παραπάνω; Μα πως θα εχει αποτελέσματα η επίκληση μου αν δεν πάω σε ένα αρκετά ψηλό σημείο ώστε να απορροφούνται όλες οι εξωγενείς παρεμβολές; Εντάξει, τα cocktails ειναι δική μου προσθήκη. Αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το καλοκαίρι στην Αθήνα συνεπάγεται ταράτσα και cocktails. Μερικοί κανόνες δεν επιδέχονται εξαιρέσεις. Άλλωστε μια μαργαρίτα λεμόνι στο Λουκούμι και ένα Green Velvet στο Micraasia μπορούν σίγουρα να φέρουν το καλοκαίρι μια ώρα αρχύτερα. Οπότε, γιατί όχι; ;)

Σε άλλα νέα, δίπλα στο νέο μου γραφείο υπάρχει μια παγωτομηχανή με παγωτό βανίλια/σοκολάτα στην οποία έχουμε ελεύθερη πρόσβαση όλοι οι εργαζόμενοι. Εντάξει, το δέχομαι, αυτή ήταν η άσχετη πληροφορία της ημέρας όμως πείτε μου με το χέρι στην καρδιά, εάν σας συνέβαινε κάτι παρόμοιο δε θα νιώθατε μια παρόρμηση να βγείτε με πανό στο Σύνταγμα να το φωνάξετε;

Στα δικά μας και πάλι, εξαφανίστηκε και το τελευταίο Πασχαλινό κατσικάκι απο την κατάψυξη ώστε να αντικατασταθεί άμεσα με σπιτικό παγωτό και παγάκια. Το σπιτικό αυτό παγωτό που έφτιαξα είναι ίσως το πιο εύκολο και υγιεινό παγωτό που μπορείτε να φτιάξετε με 2 μόλις υλικά και χωρίς καθόλου ζάχαρη. Διότι το καλοκαίρι μπορεί να αργεί λίγο να έρθει φέτος αλλά τουλάχιστον δε θα μας βρει απροετοίμαστους όταν τελικά σκάσει μύτη.



Κατσικάκι με Κολοκυθάκια και Baby Πατάτες στο Φούρνο

Υλικά (για 4 μερίδες):

4 μερίδες κατσικάκι
1 1/2 - 2 κιλά κολοκυθάκια
1/2 κιλό baby πατάτες
1 φλιτζανάκι χυμό ντομάτας
Μπόλικος άνηθος
Λίγος δυόσμους
4 κ.σ ελαιόλαδο
Αλάτι & πιπέρι



Οδηγίες:

Πλένουμε καλά το κρέας, το αλατοπιπερώνουμε και το βάζουμε σε προθερμασμένο στους 180°C  φούρνο με λίγο νεράκι για μισή ώρα.

Έν τω μεταξύ σε μια λεκανίτσα βάζουμε τις πατατούλες ολόκληρες και τα κολοκυθάκια κομμένα σε κομμάτια 2-3cm και ρίχνουμε μέσα το αλάτι, το πιπέρι, τον άνηθο, το δυόσμο, το ντοματοχυμό και το ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.

Μετά το πέρας της μισής ώρας, προσθέτουμε το περιεχόμενο της λεκανίτσας στο ταψί και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 45' ακόμα.



Παγωτό μπανάνας με essence βανίλιας

4 μικρές πολύ ώριμες μπανάνες
1 κ.κ essence βανίλιας

Οδηγίες:

Χτυπάμε στο μπλέντερ τις μπανάνες μέχρι να γίνουν κρεμούλα και προσθέτουμε το essence βανίλιας. Ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε στην κατάψυξη για δύο ώρες. Έτοιμο!!

Enjoy!!

Monday, 2 June 2014

Ο "φλεγόμενος" Βάτος....

Πικάντικος Βάτος Βραστός με πατάτες και πιπεριές!




Η τελευταία βδομάδα μπορεί επάξια να στεφθεί ως η βασίλισσα της παράνοιας. Και σας προειδοποιώ, στο ίδιο ακριβώς κλίμα θα κινηθεί και η σημερινή ανάρτηση. Και χωρίς να το έχω προβλέψει ο τίτλος μου ταιριάζει γάντι. Μεταφορά και κυριολεξία, ένα κουβάρι. Σήμερα δε θα βγάλω νόημα. Θα ειναι λέξεις και προτάσεις σκόρπιες, τυχαία ριγμένες στο χαρτί. Γράφοντας ενώ προσπαθώ να αυτολογοκρίνομαι στο βαθμό του εφικτού, νιώθω σαν να έχω ανέβει στην πιο ψηλή κορυφή με μοναδικό σκοπό να αδειάσω στην άβυσσο μια ασφυκτικά γεμάτη βαλίτσα και καθώς τα περιεχόμενα θα προσγειώνονται ατάκτως εριγμένα στο έδαφος, το παζλ θα εχει γίνει χίλια κομμάτια και ότι δεν υπάρχει πια δε μπορεί να σε βλάψει. Ότι δεν υπάρχει πια, δε κατάφερε να σε βλάψει ποτέ. Ενδεχομένως να σε λύγισε λίγο, να φώλιασε μέσα σου την αμφιβολία για το που σταματάει η ελευθερία λόγου και που ξεκινάει η λεκτική "κακοποίηση", όμως στο φινάλε είναι στο χέρι σου να κλείσεις την πόρτα πίσω σου και να αφήσεις τη μιζέρια να συνεχίσει την εξάπλωση της κεκλεισμένων των θυρών.

Ο τραμπουκισμός και η αγένεια είναι επιλογή και όχι συνθήκη. Η σιωπηλή αποδοχή τους ειναι συνενοχή και όχι κατανόηση. Η ανοχή τους δεν είναι φιλευσπλαχνία. "Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις"  κατά τον Χατζιδάκι. Το χιούμορ παύει να είναι χιούμορ όταν κάποιος πληγώνεται. Το αν πληγώνεται εύκολα ή δύσκολα δε σε αφορά, οφείλεις να σέβεσαι τα προσωπικά όρια του διπλανού σου. Να τα προστατεύεις, να τα υπερασπίζεσαι. Χωρίς να τα κρίνεις ή να τα κοροϊδεύεις ή, ακόμα χειρότερα, να τα καταπατάς με την ελπίδα να τα αλλάξει προς όφελός σου επειδή απλά...βαριέσαι και θες με κάτι να σκοτώσεις το χρόνο σου. Το μέσα σου σκοτώνεις, όχι το χρόνο σου.

Συγγνώμη και πάλι για τη χαοτική γραφή μου. Είναι φαινόμενο παροδικό και μεμονωμένο. Τα πολύτιμα μαθήματα, όμως, πρέπει να μοιράζονται κι ας είναι κοινοτυπίες και αυτονόητα για τους πολλούς. Να είσαι αρκετά ώριμος για να αποδέχεται τις αλήθειες της ζωής και αρκετά νέος για να τις αμφισβητείς. Να συνειδητοποιείς ότι ναι, η ζωή προχωράει μπροστά, είτε την ακολουθείς είτε οχι, η διαδρομή όμως δεν ειναι ευθεία, έχει στροφές, στροφές που κρύβουν εκπλήξεις. Δεν είναι αυτές δηλώσεις εκ του ασφαλούς. Μία τέτοια έκπληξη μου επιφύλαξε η μοίρα σήμερα και ενώ όλα έδειχναν πως χάθηκε η ρέντα, η τελευταία ζαριά έφερε ντόρτια. Κι αν σας φαίνεται το κείμενο στολισμένο με κλισέ και λόγια του αέρα, και πάλι δίκιο θα 'χετε, δε σας αδικώ. Ούτως ή άλλως, όμως, όλα έχουν ειπωθεί εδώ και αιώνες. Είναι, όμως, μεγάλο πράγμα να μη σε προδίδει το ένστικτό σου όταν οι φωνές γύρω σου σου υποδεικνύουν τον συμβιβασμό ως μόνη διέξοδο.

Γι'αυτό να την αδειάζετε την βαλίτσα αν σας βαραίνει, πιο πιθανό ειναι να νιώσετε ανάλαφροι παρά άδειοι. Αφήστε που πλέον υπάρχει ελεύθερος χώρος.

Η συνταγή για τα τυπικά σήμερα. :) Μη σας αποπροσανατολίσω εντελώς.



Υλικά:

4 μερίδες βάτος
1 μεγάλη πατάτα ή 2 μέτριες
1 μεγάλη πράσινη πιπεριά η 2 μικρές
2 σκελίδες σκόρδο
2 πρέζες μπούκοβο
Αλάτι/πιπέρι
Μαϊντανός
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 λεμόνι, το χυμό του
Ρίγανη

Οδηγίες:

 Σε ένα βαθύ τηγάνι βάζουμε νερό και μόλις αρχίσει να βράζει ρίχνουμε την πατάτα κομμένη σε κυβάκια και την πιπεριά κομμένη σε ροδέλες. Σε 5' προσθέτουμε και τα φιλέτα του βάτου, τα οποία έχουμε πλύνει καλά. Σε 20' γυρίζουμε το ψάρι και αν χρειαστεί αφαιρούμε λίγο νερό. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το λεμόνι, το μπούκοβο, το αλατοπίπερο και τη ρίγανη και το αφήνουμε να βράζει για άλλα 10'. Στη συνέχεια κλείνουμε το μάτι της κουζίνας, πασπαλίζουμε με το φρεσκοκομμένο μαϊντανό και βάζουμε το καπάκι στο τηγάνι για άλλα 5' πριν σερβίρουμε. Οι χρόνοι ενδεχομένως να διαφέρουν λίγο από κουζίνα σε κουζίνα.



Enjoy!!

Sunday, 4 May 2014

Ψαρονέφρι μαριναρισμένο σε Μαρμελάδα Πορτοκάλι & Baby Πατάτες στο φούρνο




Αχ, χειμώνα σας άφησα, καλοκαίρι σας ξαναβρίσκω! Εντάξει, έχουν περάσει μόλις 5-6 μέρες αλλά θα έπρεπε να είχατε ήδη αντιληφθεί τη φυσική ροπή μου προς τις δραματικές εισαγωγές εδώ και καιρό. Για να μη συνυπολογίσω και τον αλλόφρονα καιρό, ο οποίος είναι ξεκάθαρα σύμμαχος μου...να, σαν χτες θυμάμαι που σας έφτιαχνα σκεπαστή τάρτα φράουλας και έξω από το παραθύρι μου πέρασε ο Νώε και τον τράταρα ένα κομματάκι τάρτα, κρίμα ήταν ο άνθρωπος, ολόκληρη μαούνα έιχε να κουμαντάρει μέσα στον κατακλυσμό, κι αν δε με γέλασαν τα μάτια μου, την είχε παραφορτώσει κιόλας.

Ενώ σήμερα, χαρά θεού. Γαλάζιος ουρανός, ο ήλιος λάμπει, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λέλουδα ανθίζουν και εγώ μπορώ να συνεχίσω να λέω κλισέ ατάκες μέχρι να βρεθεί ένας άνθρωπος να με βοηθήσει να διώξω αυτή τη δεκαοχτούρα που κατασκηνώνει κάθε πρωί στο μπαλκόνι μου και ξυπνάω βλέποντας όνειρο ότι μου επιτίθενται τα πουλιά του Χίτσκοκ και τα angry birds της Rovio Entertainment ταυτόχρονα. Ας την διώξει και δικαστικά αν χρειαστεί, αρκεί να τη διώξει, ποια είμαι εγώ να κρίνω άλλωστε; 

Σε άλλα νέα, έχω πολύ δυνατές δικαιολογίες για την απουσία μου, τις οποίες θα σας μεταφέρω σε τίτλους προς το παρόν, καθώς είναι ήδη στα σκαριά πλήρης ενημερωτική ανάρτηση εντός των επομένων ημερών. Το Food4Good φαντάζομαι θα το γνωρίζετε ήδη οι περισσότεροι. Βέβαια, και να μη το γνωρίζετε, είναι δεδομένο ότι θα το μάθετε στο κοντινό μέλλον, μιας και όταν μια ομάδα συγκροτείται για σκοπό φιλανθρωπικό και με γνώμονα το μεράκι, το ταλέντο και την αγάπη για την δημιουργία και την προσφορά, το αποτέλεσμα ειναι μαγικό, ανθεκτικό στο χρόνο και τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα. Το Σάββατο, λοιπόν, στις 03.05, τα υπέροχα κορίτσια του Food4Good μου έκαναν την μεγάλη τιμή να συμμετέχω κι γω σε ένα event τους, για το οποίο μπορείτε να ενημερωθείτε στο άρθρο της LIFO, που θα βρείτε εδώ, αλλά και από το Hungry Girl εντός των ημερών με πολλές φωτογραφίες από τα παρασκήνια ;) Ένα θα σας πω μόνο και μετά θα σωπάσω. Έψησα 70 μερίδες cupcakes και ένα κέικ, του οποίου τη συνταγή θα σας δώσω λίαν συντόμως! Εμπειρία κουραστική μα και ανεκτίμητη συνάμα!

Στα δικά μας φαγοπότια τώρα, έχουμε Κυριακάτικο μαγείρεμα υπερπαραγωγή μέσα στην απλότητα του! Ένα πιάτο ιδιαίτερο, σχετικά εύκολο και τόσο νόστιμο που θα σας ενθουσιάσει και θα εντυπωσιάσει! 




Υλικά:

2 φιλέτα ψαρονέφρι (ζητήστε στο κρεοπωλείο να σας τα κόψουν για φούρνο)
2 κ.σ μέλι
1 φλιτζάνι μαρμελάδα πορτοκάλι
1 πορτοκάλι, το χυμό και το ξύσμα του
1 φλιτζανάκι ελαιόλαδο
2 κ.σ μουστάρδα
2 φύλλα δάφνης
Αλάτι & πιπέρι
1 kg baby πατάτες, κομμένες στη μέση με τη φλούδα τους




Οδηγίες:

Πλένουμε καλά τα φιλέτα μας και τα στραγγίζουμε. 

Σε ένα βαθύ μπωλ, ανακατεύουμε το μέλι, τη μαρμελάδα πορτοκάλι, το χυμό και το ξύσμα του πορτοκαλιού, το ελαιόλαδο, τη μουστάρδα, τα φύλλα δάφνης και το αλατοπίπερο και βυθίζουμε μέσα τα φιλέτα μας, να καλυφθούν ολόκληρα από τη μαρινάδα. 

Σκεπάζουμε τη μαρινάδα μας και τη αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 3 ώρες, αν και καλό θα ήταν να την αφήσουμε όλο το βράδυ. 

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180°C, αφαιρούμε τα φιλέτα από τη μαρινάδα, τα αφήνουμε σε ένα πιάτο ξεχωριστά και σε ένα ταψάκι ανακατεύουμε καλά τις baby πατάτες με τη μαρινάδα μας. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο νεράκι για να μη κολλήσουν οι πατάτες. 

Βάζουμε το ταψί με τις πατάτες στο φούρνο για περίπου 45',  ελέγχοντας συχνά μήπως χρειάζεται νεράκι. Έν συνεχεία, τοποθετούμε τα φιλέτα πάνω στις πατάτες και ψήνουμε για άλλα 45' γυρνώντας τα φιλέτα μας ανά 20' και φυσικά ελέγχοντας συχνά τα υγρά στο ταψί, όπως πριν.

Enjoy!! <3

Monday, 21 April 2014

Ποικιλία Γεμιστών Λαχανικών





Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη! Εύχομαι ολόψυχα αυτή η Ανάσταση να σας έφερε κοντά στην οικογένεια σας και στα αγαπημένα σας πρόσωπα και να σας γέμισε με τη γαλήνη, τη δύναμη και την αισιοδοξία που ο καθένας απο σας είχε ανάγκη στη ζωή του.

Αρκετά, όμως, ας επιστρέψουμε στα δικά μας. Φάγατε; Φάγατε και το ξέρω. Κι γω έφαγα αλλά θα το παίξω υπεράνω πάσης υποψίας. Είδατε μήπως να ανεβάζω καμία φωτογραφία με ζουμερά ξεροψημένα κατσικάκια; Όχι! Άρα έχω καταχονιάσει όλα τα ένοχα πειστήρια και τώρα θα αγόρευσω υπέρ των οφελών της υγιεινής ζωής. Και για το πόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή μας παίζει η σύστηματική άσκηση. Και στο γκραντ φινάλε, θα σας εκμυστηρευτώ με έναν υποβόσκων σνομπισμό ότι το μυστικό της νεότητας μου κρύβεται στον καλό ύπνο και στα 2 λίτρα νερό τη μέρα. 

Και εσείς, φυσικά δε θα με πιστέψατε. Και πολύ καλά θα κάνετε διότι τη τελευταία φορά που τσεκάρα στον καθρέφτη δεν ήμουν τηλεπερσονα που δίνει συνέντευξη σε κίτρινη φυλλάδα. Και πέραν τούτου, η μόνη άσκηση στην οποία επιδόθηκα ήταν η άσκηση των σιαγόνων. Τα δύστυχα αμνοερείφια δέχθηκαν βάρβαρες επιθέσεις. Όσο για την απαραίτητη ενυδάτωση που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός, εγώ συνέχεια έπινα κάτι διαφανές και γάργαρο. Μετά μου είπαν ότι ήταν τσίπουρο. Δικής τους παραγωγής. Διότι σας το λέω, σαν το τσίπουρο του Κυρ Σταμάτη δεν έχετε πιει. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, κοιμήθηκα αρκετά. Σε σύγκριση με τις αρκούδες πάνω στα βουνά μόλις πέφτει το πρώτο χιόνι, δηλαδή. 

Αφήστε λοιπόν κάτω το κατσικάκι που περισσέψε! Σημερα θα φάμε υγιεινά και θα μαγειρέψουμε κάτι καλοκαιρινό γιατί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του λαού μας πέρα από το μεράκι ειναι και η ανυπομονησία! Τελείωσε το Πάσχα, τι έχουμε τώρα; Καλοκαίρι! Οφείλουμε να είμαστε μπροστά από τις εξελίξεις. Άλλωστε, δεν έκλεισαν οι λογαριασμοί με το κατσικάκι ακόμα. Και φαί δεν αφήνουμε ποτέ να πάει χαμένο, ειναι γνωστό. Ότι απέμεινε το φυλάμε ως κόρη οφθαλμού για να το περιποιηθούμε όπως του αρμόζει αύριο, δηλαδή φρικασέ. Ή καπαμάς. Οι απόψεις στο σπιτικό μας διίστανται όσον αφορά την αυθεντικότητα της ονομασίας. Όσον αφορά δε τη γεύση, μας βρίσκουν απόλυτα σύμφωνους! 



Υλικά:

Λαχανικά για γέμισμα*:
Πράσινες πιπεριές & Κοκκινες πιπεριές κέρατα
Πράσινες πιπεριές για γεμιστά
Ντομάτες
Κολοκυθάκια
Μελιτζάνες
Πατάτες

*χρησιμοποιήστε τα σε ότι αναλογία τραβάει η όρεξη σας. Εμείς εδώ, γνωστοί λιχούδιδες και μεγάλοι λάτρεις όλων των γεμιστών λαχανικών, καταλήγουμε σταθερά αναποφάσιστοι μπροστά στο δίλημμα του πόσα γεμιστά από την κάθε κατηγορία θα χωρέσουμε στο ταψί. Ποσά όμως να χωρέσει κι αυτό το καημένο το ταψί; Οικιακός φούρνος είναι, όχι ο φούρνος της γειτονιάς. 

Περίπου μια κουταλιά της σούπας ρύζι για κάθε γεμιστό
2 ξερά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
3 σκελίδες σκόρδου, ψιλοκομμένες
250 γρ. Ντοματοχυμός
Αλάτι & πιπέρι
Ελαιόλαδο 
Δυόσμος & μαϊντανός, μία γενναία δόση και από τα δύο. Τα πολλά μυρωδικά είναι το μυστικό για πετυχημένα γεμιστά.




Οδηγίες:

Πλένουμε και αδειάζουμε τις πιπεριές απο τα σποράκια.
Με το ειδικό εργαλείο, αδειάζουμε τα κολοκυθάκια και κρατάμε στην άκρη την ψίχα τους.
Την μελιτζάνα την κόβουμε στην μέση κατά μήκος και για κάθε πλευρά κόβουμε μια λεπτή φετούλα από πάνω για καπάκι. Αδειαζουμε και απο τα δύο κομμάτια τη ψίχα της μελιτζάνες δίνοντας της μορφή σαν καραβάκι για να κάνουμε χώρο για τη γέμιση. Κρατάμε στην άκρη και τη ψίχα της μελιτζάνες.
Την ίδια διαδικάσια ακολουθούμε και με την πατάτα, κρατώντας και το περιεχόμενο αυτής στη άκρη.
Προσωπικά, επέλεξα να κρατήσω στην άκρη και το περιεχόμενο της ντομάτας όμως αυτό έγκειται στις προτιμήσεις του καθενός, μιας και τα σποράκια της ντομάτας δεν αρέσουν σε όλους.

Σε βαθιά κατσαρόλα, τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκια και το σκόρδο στο λάδι μέχρι να μαραθούν και προσθέτουμε το ρύζι, το ντοματοχυμό και το περιεχόμενο των λαχανικών μας που είχαμε αφήσει στην άκρη. Ρίχνουμε ένα φλιτζανάκι νερό και μόλις η γέμιση μας πάρει βράση, σβήνουμε το μάτι της κουζίνας και τα αφήνουμε πάνω για 10'. Στο τέλος, προσθέτουμε το δυόσμο και το μαϊντανό και αλατοπιπερώνουμε. Ανακατεύουμε να πανε παντού και η γέμιση είναι έτοιμη.

Έν τω μεταξύ, αραδιάζουμε τα άδεια λαχανικά μας πάνω στο ταψί και τα γεμίζουμε ένα ένα. Ρίχνουμε λίγο ακομα λαδάκι πάνω από το λαχανικά και αν εχει μείνει γέμιση την μοιράζουμε γύρω από τα λαχανικά μας. Το φαγητό θα μπει σε προθερμασμένο στις 200°c φούρνο για 45' και έιναι έτοιμο για σερβίρισμα.

Enjoy!


Saturday, 8 March 2014

Πατάτες & Μανιτάρια Γιαχνί



Ειναι κάποιες μερες που δε συμβαίνει τίποτα το εξαιρετικό, που όλα κυλούν σύμφωνα με το προγράμμα και τις προβλέψεις , που όλη η μέρα μοιάζει με ένα déjà vu από την τόση ομοιότητα που έχουν οι κινήσεις μας οι σημερινές με τις χθεσινές, τις προχθεσινές και πάει λέγοντας. Ξυπνάμε το πρωί, αφού κλείσουμε / χτυπήσουμε / βρίσουμε το ξυπνητήρι μας, πίνουμε βιαστικό ανθυγιεινό βαρύ αχτύπητο καφέ, ένα τοστ στα γρήγορα, ντύσιμο - βάψιμο σε χρόνο dt από την συνήθεια και έτοιμοι να βγούμε έξω στον κόσμο! Φοράμε ένα χαμόγελο, άλλες φορές αληθινό άλλες μάσκα, και καρφί για το γραφείο! Ώρες που άλλοτε κυλούν σα ρυάκι βουνίσιο και άλλοτε αργά και βασανιστικά σαν το κινέζικο μαρτύριο της σταγόνας. Πίσω στο σπίτι, κουρασμένοι, πεινασμένοι και, πολύ δικαιολογημένα, με ένα αίσθημα του ανικανοποίητου. Ήταν αυτή η μέρα όπως θα ήθελα να ειναι; Ήμουν αυτή τη μέρα αυτή που θα ´θελα να ήμουν; Ένα κρασί με λίγους καλούς φίλους, μια ταινία με τον άνθρωπο σου, δυο κουβέντες με την οικογένεια σου και διαλύονται τα σύννεφα. Τι κι αν δεν ήσουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου σημερα; Σαμπως δε θα 'χεις την ευκαιρία να γίνεις αύριο; Κι αν όχι αύριο, δε χάλασε κι ο κόσμος, υπάρχει πάντα η επόμενη. Σαν τις δίαιτες της Δευτέρας που ξεκινούν κάθε Δευτέρα......


Ειναι, όμως, και κάποιες άλλες μερες. Κάποιες μερες που ξυπνάς χωρίς ξυπνητήρι κι ας ειναι 7:30 π.μ. κι ας είναι Σάββατο. Ειναι κάποιες μέρες που κανείς την μεγάλη υπέρβαση και παίρνεις το αυτοκίνητο μόνος σου και οδηγείς μέχρι τον Χαλάνδρι και η μόνη απώλεια ειναι ένα καρφί που μπίχτηκε στο λάστιχο, μικρό το κακό αν εχεις έναν άνθρωπο που ξέρεις ότι θα τρέξει να βοηθήσει. Ειναι κάποιες μερες που εχεις την τιμή να γνωρίσεις από κοντά ανθρώπους που θαύμαζεις και να φτιάξεις υπό την καθοδήγηση τους σοκολατένιες τάρτες, brownies και μους νουτελα! Και κάποιες άλλες, παλι, που γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους μαζεμένους, που κάνουν αυτό ακριβώς που ελπίζεις να κανείς κι συ κάποια μέρα και το κάνουν με επιτυχία εδώ και χρονια και σου δίνεται η ευκαιρία να τους δεις από κοντά.

Και ειναι κάποιες μερες, φίλοι μου, που όλα τα παραπάνω συμβαίνουν μαζεμένα! Και ο σεφ Γιάννης Λουκάκος σου δείχνει πως να κόβεις τα στραγάλια για να τα καβουρδισεις και, αμέσως μετά, 16 food bloggers ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μαγειρέψουν σαρακοστιανά και να συγκεντρώσουν λεφτά για τα παιδάκια στο 2ο Food for Good στο Cheapart. Και το αυτοκίνητο παθαίνει λάστιχο ακριβώς δίπλα σε ένα βουλκανιζατέρ! Τέτοιες μερες, λοιπόν, είμαστε οι καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και σε αυτό θα τσουγκρίσουμε τα τζιν τονικ μας απόψε το βράδυ! Στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας! :)

Επιτρέψτε μου σήμερα να δώσω τη συνταγή υπό μορφή αφήγησης καθώς δε βρίσκομαι σε PC.

Ψιλοκοβουμε 10 μέτριες πατάτες και 500 γρ. Μεγάλα λευκά μανιτάρια. Τσιγαριζουμε 2 ξερά ψιλοκομμένα κρεμμύδια και 2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο σε 4 κουταλιές ελαιόλαδο για 5' και στη συνέχεια ρίχνουμε τις πατάτες και τα μανιτάρια. Ανακατεύουμε για 2-3' και προσθέτουμε 500 γρ.  Σάλτσα ντομάτας και νεράκι να καλύψει τα υλικά μας. Μόλις πάρει βράση, χαμηλώνουμε την ένταση και καπακώνουμε. Το φαί ειναι έτοιμο όταν τρυπιούνται οι πατάτες. Αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε μπόλικο ψιλοκομμένο μαϊντανό. Μια πρέζα πάπρικα και μια πρέζα κανέλα θα απογειώσουνε το πιάτο μας. Φυσικά δε χρειάζεται να σας πω με τί συνοδεύεται ιδανικά.....με φέτα!! Τριμμένη με το χέρι πάνω από το πιάτο μας. ;)




Enjoy!