Showing posts with label κατσαρόλα. Show all posts
Showing posts with label κατσαρόλα. Show all posts

Thursday, 13 March 2014

Το Πιλαφάκι με τα Λαχανικά και την τριμμένη Φέτα




Λένε ότι δεν μπορείς να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα επαναλαμβάνοντας τα ίδια βήματα. Αυτή τη σκέψη έκανα χτες το βράδυ, ενώ πάλευα με κάτι ροκανίσματα στο στρωματάκι του πιλάτες. Τελικά είναι βάσιμο το «νους υγιής εν σώματι υγιεί».  Εκεί που δοκιμάζεις τις σωματικές αντοχές, το μυαλό παθαίνει μια απελευθέρωση, υποσυνείδητη εικάζω. Παραλληλίζω τη διαδικασία με την ανάλογη του ύπνου. Πόσες φορές σας έχει συμβεί να πέφτετε για ύπνο με ένα άλυτο πρόβλημα στο μυαλό σας να σας βασανίζει και να ξυπνάτε με την αίσθηση ότι η απάντηση ήταν πάντα εκεί μπροστά στα μάτια σας; Δεν σας κρύβω ότι, ούσα φοιτήτρια, είχα λύσει μαθηματική εξίσωση κατ’ αυτό τον τρόπο. Μεγάλη επιτυχία, είχε καταχειροκροτηθεί από το ευρύ κοινό, δηλαδή από τη μαμά μου. Οι υπόλοιποι συμφοιτητές μου, βλέπετε, την είχαν λύσει στον ξύπνιο τους.

Ομολογώ ότι ο τελευταίος καιρός έχει αποδειχθεί αρκετά κουραστικός. Σε ένα πρόγραμμα ήδη αρκετά πιεσμένο, επιχείρησα να ενσωματώσω όχι μόνο τη μαγειρική αυτή καθ’ αυτή, αλλά και την εύρεση συνταγών και την αγορά των υλικών και όλα όσα τα παραπάνω συνεπάγονται. Και τα διασκεδαστικά και τα διεκπεραιωτικά. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο χωροχρόνος δεν προσαρμόστηκε υπέρ μου. Μετά από ένα εξονυχιστικό μίτινγκ με την αφεντιά μου, όμως, αποφάσισα ότι θα συνεχίσω να τα κάνω όλα. Τί θα έπρεπε όμως να αναπροσαρμόσω;

Όπως, λοιπόν, αναρωτιόμουν χθες το βράδυ που θα βρω ανοιχτό σουπερμάρκετ μετά τις 21:00 για να αγοράσω κάτι υλικά που μου λείπανε, συνειδητοποίησα ότι η αλληλουχία των βημάτων δεν χρειάζεται να είναι εύρεση/δημιουργία συνταγής –> αγορά υλικών –> μαγείρεμα. Μπορεί κάλλιστα να είναι άνοιγμα ψυγείου / ντουλαπιού –> αυτοσχεδιασμός –> μαγείρεμα. Ενίοτε και απόψυξη ήδη έτοιμου κεφτέ! Στην Αγγλία τους λέγαμε “emergency burgers” χαριτολογόντας. Και αυτή ήταν η άσχετη πληροφορία της ημέρας.

Υλικά:

·    4 μεγάλα καρότα, κομμένα σε κυβάκια
·    2 μεγάλα κολοκυθάκια, κομμένα σε κυβάκια
·    1 φλ. τσαγιού μανιτάρια, κομμένα στη μέση
·    2 φλ. τσαγιού ρύζι για πιλάφι
·    2 κ.σ. ελαιόλαδο
·    1 ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
·    1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη
·    ½ κ.κ. πιπέρι καγιέν
·    Αλάτι
·    Φέτα τριμμένη, κατά βούληση






Οδηγίες:

·   Σε νερό που βράζει ρίχνουμε τα ψιλοκομμένα κολοκύθια και τα καρότα για 8’. Τα σουρώνουμε και τα αφήνουμε στην άκρη. Στο ίδιο κατσαρολάκι, τσιγαρίζουμε στο λάδι, το κρεμμύδι και το σκόρδο για 5’ και στη συνέχεια προσθέτουμε τα μανιτάρια και συνεχίζουμε το τσιγάρισμα για άλλα 3-4’.  Προσθέτουμε τα μισοβρασμένα λαχανικά μας  και συνεχίζουμε το ανακάτεμα για άλλα 5’. Απομακρύνουμε από το μάτι.

·    Παράλληλα, έχουμε φτιάξει το πιλάφι μας σκέτο. Σας έχω πει το μυστικό μου; Ε, να σας το πω! 2 μέρη νερό, ένα μέρος ρύζι. Μόλις το νερό πάρει βράση, ρίχνουμε το ρύζι, σβήνουμε το μάτι και κλείνουμε το καπάκι για περίπου 10-15’. Μόλις όλο το νερό έχει απορροφηθεί, το πιλαφάκι μας είναι έτοιμο. Το σερβίρουμε και το περιχύνουμε με τα λαχανικά μας. Μπόλικη τριμμένη φέτα από πάνω και.....







….Enjoy!

Υ.γ. Α, ναι, ξέχασα! Πετάμε μέσα στο πιάτο και τους αποψυγμένους κεφτέδες! Θα σας έλεγα ότι είναι δικοί μου αλλά οι δικοί μου είναι πιο όμορφοι από τους έτοιμους του σουπερμάρκετ που βλέπετε στη φωτογραφία! Και θα σας το αποδείξω σύντομα! Δέσμευση! Stay tuned! ;)


Tuesday, 11 March 2014

Χταπόδι Γιουβέτσι με Ζεστή Καροτοσαλάτα




Κυριακάτικο τραπέζι. Λέξεις δύο, δουλειά για δέκα. Η ελληνική παράδοση στο μεγαλείο της, από το πιο ορεινό χωριουδάκι στο πιο μικρό νησάκι, από το πιο πυκνοκατοικημένο αστικό κέντρο στην πιο απομακρυσμένη συνοριογραμμή. Όλο το χάσμα των γενεών μαζεύεται γύρω από ένα τραπέζι με τις φωνές να σπάνε το φράγμα του ήχου και το καλό το πορσελάνινο σερβίτσιο να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με τέλος άδοξο από τις έντονες χειρονομίες και τα γέλια της ομήγυρης.

Όμορφη εικόνα. Και τώρα θα κάνουμε μια διακοπή από το πρόγραμμα μας για μια απευθείας σύνδεση με την πραγματικότητα μιας και η παραπάνω περιγραφή είναι εξ’ ολοκλήρου αποκύημα της αχαλίνωτης φαντασίας μου και ουδεμία ομοιότητα φέρει με το δικό μου Κυριακάτικο τραπέζι, που ούτε φαντασμαγορικό ήταν, ούτε πολυπληθές, ούτε καν επίκαιρο. Ευτυχώς, δηλαδή, διότι και έξω έπεσα στις μετεωρολογικές προβλέψεις και ήμουν και κάπως ντεφορμέ. Βλέπετε, τα τσουγκρίσματα των τζιν τόνικ του Σαββατόβραδου στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, μας βγήκαν λίγο παραπάνω απ’ όσα υπολογίζαμε. Αφήστε που για να αποφύγω τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που λέγαμε την προ-προηγούμενη φορά, απέφυγα και την ΕΜΥ κι είπα ότι βρέξει ας κατεβάσει. Όπως κι έγινε άλλωστε. Και έβρεξε και κατέβασε κι εγώ είχα ήδη ξεπαγώσει το χταπόδι κι ο δρόμος που διάλεξα επιστροφή δεν είχε. Μην πάει άδικα και η θυσία του ζωντανού, φανταστείτε πόσο σφυροκόπημα στο βράχο θα 'φαγε για να μαλακώσει. Γέμισε το σπίτι θαλασσινές μυρωδιές και το λούκι στο μπαλκόνι βρόχινα νερά. Κατέληξε και η τσάντα θαλάσσης που είχα παρατημένη στο μπαλκόνι, κρεμασμένη σε ένα δέντρο, απ' τα πολλά μποφόρ. Με τις πρώτες ζέστες του Μαΐου εγώ θα φτιάξω φασολάδα, να το ξέρετε, να είστε προετοιμασμένοι, μη πείτε ότι δε σας προειδοποίησα. 

Χταπόδι Γιουβέτσι

Υλικά:

·         350 γρ. κριθαράκι ψιλό
·         1 χταπόδι μετρίου μεγέθους
·         4 κ.σ. ελαιόλαδο
·         1 φλ. τσαγιού ροζέ ξηρό κρασί
·         2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
·         2 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
·         1 φλ. τσαγιού πελτέ ντομάτας
·         1 πρέζα μπαχάρι
·         1 πρέζα Κανέλα
·         1 πρέζα πάπρικα
·         Πιπέρι φρεσκοτριμμένο
·         Ψιλοκομμένος μαϊντανός

Οδηγίες:

·         Πετάμε το χταποδάκι ολόκληρο σε μια κατσαρόλα με λίγο νεράκι και το αφήνουμε να βράσει στα υγρά του για 45’ σε μέτρια ένταση με κλειστό καπάκι.

Προσοχή: Ανάλογα με την αναλογία κατσαρόλας – χταποδιού υπάρχει περίπτωση να σας συμβεί το εξής: εκεί που κάθεστε αμέριμνοι στον καναπέ να ακούσετε ένα θόρυβο από την κουζίνα, να γυρίσετε και να δείτε το καπάκι να σηκώνετε σιγά σιγά μόνο του και να ξεπροβάλλει το κεφάλι του χταποδιού. Όχι, μην πανικοβληθείτε και μη φωνάξετε εξορκιστή. Απλά το χταπόδι ήταν πολύ μεγάλο και η κατσαρόλα πολύ μικρή. Με τραυμάτισε η εμπειρία, δε λέω, αλλά θέλω να πιστεύω ότι οι εφιάλτες με τα γιγάντια πλοκάμια θα είναι ένα προσωρινό φαινόμενο.

Στην συνέχεια το βάζουμε σε επιφάνεια κοπής και το κόβουμε σε κομματάκια αφού πρώτα αφαιρέσουμε το δόντι. Την κατσαρόλα την βγάζουμε από το μάτι αλλά δεν αδειάζουμε το ζουμάκι του χταποδιού.

·     Επαναφέρουμε την κατσαρόλα στο μάτι, προσθέτουμε στο ζουμί το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκι και το σκόρδο για αρκετά λεπτά, να μαραθούν τα κρεμμυδάκια. Ρίχνουμε μέσα το χταπόδι, το φέρνουμε 2 γύρες και το σβήνουμε με το κρασί.

·   Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ, προσθέτουμε τον πελτέ και τα μπαχαρικά, ανακατεύουμε και προσθέτουμε το κριθαράκι και αρκετό νερό για να μην μας κολλήσει το κριθαράκι. Σε περίπου 15’ το το γιουβετσάκι είναι έτοιμο και το σερβίρουμε πασπαλίζοντας το με τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Ζεστή Καροτοσαλάτα

Σε νερό που βράζει ρίχνουμε 5 καρότα, κομμένα σε κομματάκια του ½ εκ., για 8’ και μετά τα στραγγίζουμε. Εν τω μεταξύ, χτυπάμε σε μικρό βαζάκι το εξής εκπληκτικό dressing:

·         2 κ.σ. ελαιόλαδο
·         1 κ.σ. χυμό λεμονιού
·         1/2 κ.κ. πάπρικα
·         1/4 κ.κ. πιπέρι καγιέν
·         1/4 κ.κ. τζίντζερ σε σκόνη
·         1/4 κ.κ. κύμινο
·         1/4 κ.κ. κανέλα
·         2 κ.σ. ψιλοκομμένος μαϊντανός
·         Αλατοπίπερο κατά βούληση


Περιχύνουμε τα καρότα με το dressing μας και......



......Enjoy!



Thursday, 6 March 2014

Τα Ρεβύθια Αλλιώς

Τα Ρεβύθια Αλλιώς


Λίγο ο ανισόρροπος καιρός, λίγο το ανισόρροπο κεφάλι μου, λίγο το ένα, λίγο το άλλο, δεν θέλει και πολύ η διάθεση να πάρει την κατιούσα. Roller Coaster ο καιρός, από ηλιοφάνεια σε συννεφιά και από συννεφιά σε νεροποντή και όλα αυτά μέχρι να κατέβεις με το ασανσέρ στην είσοδο του σπιτιού και να αναγκαστείς να ξανανέβεις πάνω για γαλότσες και ομπρέλα, με την ελπίδα να μη χρειαστεί να ανέβεις και δεύτερη φορά για να πάρεις γυαλιά ηλίου. Και μη φανταστείτε ότι μένω σε κανέναν ουρανοξύστη! Πιστός μιμητής των τερτιπιών του καιρού και η ψυχοσύνθεση παρά τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Ασανσέρ και η ψυχολογία, μαυρίλα με τη μαυρίλα του ουρανού,  αισιοδοξία με κάθε μικρή ακτίνα του ήλιου που καταφέρνει να βρει τρυπούλα ανάμεσα στα βαριά σύννεφα και να φτάσει στο έδαφος. Κάπου υπάρχει μια ελπίδα σ’αυτή την εικόνα, μοιάζει αλληγορική η γνώση ότι πάνω από τα σύννεφα κρύβεται πάντα ο ήλιος. Τα σύννεφα θα φύγουνε, θα ξεσπάσουν πάνω στο κεφάλι μας ή θα μας προσπεράσουν και θα πάνε να ξεσπάσουν πάνω σε άλλα κεφάλια. Ρώσικη ρουλέτα. Πάντως θα φύγουν, θα φύγουν και θα έρθουν καινούρια. Για να ξαναφύγoυν. Και ο ήλιος ο ηλιάτορας θα είναι ακόμα εκεί! Και εσύ θα είσαι τυχερός αν πρόλαβες να βάλεις μέσα την μπουγάδα.

Σκέφτηκα να διοχετεύσω τα αντιφατικά ερεθίσματα που δέχομαι από το περιβάλλον στην κατσαρόλα μου. Αλχημείες κάπως παράτολμες με υλικά αταίριαστα και αποτελέσματα αναπάντεχα! Είχα αφήσει όλο το βράδυ τα ρεβύθια, τα οποία είχα φέρει απ’ τα όρη τ’ άγρια βουνά το προηγούμενο σαββατοκύριακο, να μουλιάζουν σε μια μεγάλη γαβάθα όπως τα πεσμένα νεράντζια στις λακκούβες των Αθηναϊκών δρόμων από την ασταμάτητη βροχή. Σαν γύρισα όμως από τη δουλειά το επόμενο απόγευμα, κάπως σαν να μη μου ταίριαζε η συμβατική κόκκινη ρεβυθάδα, όφειλα να κάνω κάτι πιο επαναστατικό, να σπάσει η ρουτίνα.

Και σας παρουσιάζω τα αποτελέσματα ευθύς αμέσως! Σας ενθαρρύνω να το τολμήσετε!


Υλικά:

·          250 γρ. ρεβύθια
·          250 γρ. κριθαράκι
·          2 κονσέρβες τόνο σε ελαιόλαδο
·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε ροδέλες

Οδηγίες:

Απλούστατες! Βράζουμε σε πολύ νερό τα ρεβύθια. Ένα τέταρτο πριν να είναι έτοιμα, προσθέτουμε το κριθαράκι και την κόκκινη πιπεριά. Στο τέλος στραγγίζουμε, βάζουμε την κατσαρόλα στο σβησμένο μάτι και προσθέτουμε τις 2 κονσέρβες ώστε να προλάβουν να τσιγαριστούν λίγο τα υλικά μας στο λάδι του τόνου. Σερβίρουμε σε μπωλάκια, και ρίχνουμε από πάνω το dressing μας (*).


*Tip: Ψάχνοντας να βρω με τί να «λούσω» αυτό το πιάτο, βρήκα διάφορες σως που αποτελούνταν κυρίως από μαγιονέζα και μουστάρδα. Καταλαβαίνω πως απογειώνεται γευστικά το πιάτο με μία τέτοια σως αλλά εγώ ένιωθα σαν να την κουκουλώνω λίγο την συνταγή με ένα τέτοιο dressing, σαν να της αφαιρώ το μεσογειακό και θρεπτικό χαρακτήρα της. Οπότε αντιστεκόμενη στον πειρασμό, την «έλουσα» με το πιο ταπεινό dressing, λαδολέμονο με κόκκινη πάπρικα, αλατάκι, πιπεράκι και λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό. Πεντανόστιμο! 

Enjoy!

Thursday, 27 February 2014

Η Μεταμφιεσμένη Πατατοσαλάτα

Η Μεταμφιεσμένη Πατατοσαλάτα



Μέσα στο κλίμα των ημερών σήμερα. Ή, αλλιώς, για να σας βοηθήσω να διαβάσετε πίσω από τις λέξεις, θυμάστε κάτι Μεγάλα Σάββατα, όταν ήμασταν παιδιά, που βαφτίζαμε το κόκκινο αυγό ‘παντζάρι’ και το καταβροχθίζαμε όταν δεν μας έβλεπε κανένας παρά μόνο ο Θεός; Το οποίο, βέβαια, είναι και κάπως αντιφατικό γιατί, όσο να πεις, από τον Θεό δε θα έπρεπε να το κρύψουμε κατά κύριο λόγο; Η γιαγιά μας, φαντάζομαι, θα το έπαιρνε πιο ελαφρά αν μας έπιανε μπουκωμένους με ένα πασχαλινό αυγό πίσω από το πλυσταριό.  Τι εννοείται δε σας έχει συμβεί ποτέ? Ούτε εμένα, κάποιος γνωστός γνωστού μου μου είχε πει την ιστορία ένα βράδυ που ‘βρεχε, που ‘βρεχε μονότονα! ;)

Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για μια θερμιδοβόμβα. Για μία σαλάτα που μόνο σαλάτα δεν είναι. Για μια αποκριάτικη σαλάτα. Είναι κάτι βράδια, σαν το χθεσινό, που διαδέχονται κάτι μέρες, σαν τη χθεσινή, που η ζωή δε σου αφήνει περιθώρια επιλογής και το ξέρεις καλά ότι όσο και να αντισταθείς, στο τέλος θα κάνεις γουρουνιά. Γι’αυτό, φίλοι μου, κάντε τη γουρουνιά με το κεφάλι ψηλά και αφήστε την ψυχολογία του ηττημένου για μια άλλη μέρα, κάπου μακρυά στο μέλλον, λογικά την μέρα που οι αιματολογικές εξετάσεις θα δείξουν ανεβασμένα τριγλυκερίδια και χοληστερίνη. Μέχρι τότε, ξεσαλώστε! Στη τελική, απόκριες έχουμε, κούλουμα έρχονται, αποθηκεύστε λίγο λίπος!


Υλικά:

·          6 μεγάλες πατάτες, κομμένες σε 3 κομμάτια έκαστη
·          4 χωριάτικα λουκάνικου κοτόπουλου, κομμένα σε χοντρές φέτες
·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε χοντρές λωρίδες

Για τη σως:

·          3 κ.σ. μαγιονέζα
·          2 κ.σ μουστάρδα
·          3 κ.σ. στραγγιστό γιαούρτι
·          1 κ.κ. ξύδι βαλσάμικο (εγώ έχω ένα με μέλι, θεσπέσιο)
·          1 χούφτα ψιλοκομμένος μαϊντανός
·          1 πρέζα πάπρικα
·          Αλάτι & πιπέρι, κατά βούληση


Οδηγίες:

·          Βάζουμε τις πατάτες σε νερό που κοχλάζει για 10’-15’, ανάλογα πόσο βρασμένες τις θέλουμε στο τέλος. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα λουκάνικα και τις πιπεριές και βράζουμε όλα τα υλικά για άλλα 10’.
·          Στο μπλέντερ χτυπάμε όλα τα υλικά για τη σως.
·          Στραγγίζουμε πατάτες, λουκάνικα και πιπεριές και τις αδειάζουμε σε μια σαλατιέρα. Ναι, τα μπολάκια μας μάραναν τώρα, λες και δεν έχουμε ήδη πέσει πολύ χαμηλά, το μικρό πιάτο θα μας σώσει! Ρίχνουμε από πάνω και τη σως και όλα είναι έτοιμα!

Tip: Φροντίστε να ετοιμάσετε τη σως αφού θα έχουν βράσει τα «σαλατικά» διότι υπάρχει πάρα πολύ υψηλό ρίσκο να τη φάτε με ένα κουταλάκι σκέτη!




Enjoy!

Tuesday, 25 February 2014

Οι Φακές Αλλιώς

Οι Φακές Αλλιώς




Που λέτε έφυγα και επέστρεψα. Δριμύτερη. Θα φταίει που γέμισαν τα πνευμόνια μου καθαρό οξυγόνο. Πήγα στη φύση για 3 μέρες και άφησα πίσω μου την αγαπημένη τσιμεντούπολη. Φωτοσύνθεσα μαζί με τις πρώτες ανθισμένες αμυγδαλιές, έφαγα άγρια πικρά χόρτα του βουνού με άφθονο λαδολέμονο, με τρατάρανε γλυκό τριαντάφυλλο κάτι μοναχοί σε ένα γραφικό μοναστήρι και ήπια γάργαρο νερό από ένα ρυάκι που έβγαινε μέσα από έναν πλάτανο και ένας ντόπιος με διαβεβαίωσε ότι είναι το πιο ελαφρύ νερό που έχω πιει ποτέ. Αυτό το τελευταίο κάπως με προβλημάτισε διότι δε θυμάμαι να έχω βαρυστομαχιάσει ποτέ από νερό και σας διαβεβαιώ, πίνω νερό βρύσης – κάθε βρύσης – εκτός κι αν έρθει ο ίδιος ο εμπειρογνώμονας της ΕΥΔΑΠ αυτοβούλως μέσα στην κουζίνα μου και με αποτρέψει.

Έφαγα κιόλας. Αλίμονο, θα μου πείτε, είναι γνωστό το πόσο ανοίγει η όρεξη στας εξοχάς. Η διαφορά είναι ότι η δική μου όρεξη δεν κλείνει ποτέ ώστε να αναγκαστεί να ξανανοίξει κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Την πάω και την φέρνω ανοιχτή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Γι’ αυτό κι εγώ την αποζημίωσα για την αφοσίωση της, προσφέροντας της κόκκορα κρασάτο με χυλοπίτες, μελιτζάνα σχάρας με ανθότυρο και φρέσκια σάλτσα ντομάτας, πουγκί από χειροποίητη ζύμη γεμιστό με μπιφτέκι, ντοματούλα και μυρωδικά, σύγκλινο με αυγά και κοτόπουλο με σάλτσα μαστίχας. Και μετά πήγα και σκαρφάλωσα μια πλαγιά χωρίς να είμαι σίγουρη αν το έκανα από τύψεις για την θερμιδική κραιπάλη που προηγήθηκε ή από ανάγκη να έρθω λίγο πιο κοντά στη φύση.

Φυσικά αποχώρησα από τα βουνά φορτωμένη με προμήθειες. Παξιμαδάκια με ντομάτα και ρίγανη, όσπρια που μου τα παίνεψαν τόσο πολύ, ντόπιοι και μη, χειροποίητες χυλοπίτες και ένα λικέρ τριαντάφυλλο. Και μιας και τα όσπρια είναι εξαίρετης ποιότητας, αποφάσισα να τα μαγειρέψω αλλιώς για να τα τιμήσω δεόντως. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιαίτερα νόστιμο και σας το παρουσιάζω στη συνέχεια αφού πρώτα σας διευκολύνω με 2 tips.

Tip 1: Φροντίζουμε να βρούμε ένα καλόβουλο & εξυπηρετικό άνθρωπο να μας πλύνει τις 3 κατσαρόλες. Αν δε μας βρίσκεται κάποιος εύκαιρος, δωροδοκούμε κάποιον γείτονα. Σε κάθε περίπτωση, εμείς αρνούμαστε να ασχοληθούμε με τις βρώμικες κατσαρόλες. Όσο πιο μπλαζέ το ύφος, τόσο πιο πειστικό το επιχείρημα «έκανα παπάδες στη κουζίνα, τώρα αφήστε με να απολαύσω τη δόξα μου»!

Tip 2: Η αρχική μου επιλογή δεν ήταν το μπέικον, ήταν το chorizo, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα να βρω. Παρόλα αυτά, πιστεύω ακράδαντα ότι θα του ταίριαζε εξαιρετικά και ο σολωμός. Αυτόν πρόλαβα να τον βρω. Αλλά ήταν ακριβός και του αντιστάθηκα. Την προηγούμενη βδομάδα καβουρόψυχα, αυτή τη βδομάδα σολωμός, σε λίγο θα αντικαταστήσω και το ψωμί με παντεσπάνι και η ισχυρή παιδική μου πεποίθηση ότι είμαι πριγκίπισσα επιτέλους θα αποκτήσει σάρκα και οστά.




Υλικά:

·          300 γρ. ψιλές φακές
·          ½ λίτρο νερό
·          1 κύβο knorr, ζωμό κοτόπουλου
·          1 μεγάλο καρότο, πολύ ψιλοκομμένο
·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε λωρίδες
·          1 μεσαίου μεγέθους κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
·          1 σκελίδα σκόρδου ψιλοκομμένη
·          500 γρ. μικρά λευκά φρέσκα μανιτάρια , ψιλοκομμένα
·          Μία χούφτα αποξηραμένα μανιτάρια porcini
·          3 κ.σ. ελαιόλαδο
·          1 κ.σ βούτυρο
·          3 κ.σ. ψιλοκομμένο φρέσκο μαϊντανό
·          ½ λεμόνι, το χυμό του
·          5 – 10 φέτες μπέικον, ανάλογα με το πόσο μερακλήδες είμαστε!
·          Αλάτι & πιπέρι


Οδηγίες:

·          Αρχικά βράζουμε τις φακές σε άφθονο νερό για 10’, νερό το οποίο στη συνέχεια πετάμε. Στη συνέχεια, σε κατσαρόλα βάζουμε το ½ λίτρο νερό και τον κύβο knorr, το φέρνουμε σε βρασμό, ρίχνουμε μέσα στις φακές και χαμηλώνουμε την ένταση. Αφήνουμε τις φακές να σιγοβράσουν, για τουλάχιστον 30’-35’, έχοντας το νου μας να μη κολλήσουν οι φακές και να υπάρχει πάντα λίγο νεράκι στην κατσαρόλα.
·          Εν τω μεταξύ, σε άλλη κατσαρόλα, τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι στο λάδι για λίγα λεπτά μέχρι να μαραθεί και προσθέτουμε το σκόρδο, τα μανιτάρια, το καρότο και την πιπεριά. Μαγειρεύουμε όλα τα υλικά για 7’-8’ μέχρι να είναι έτοιμα τα μανιτάρια. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε και το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε να πάει παντού. Προσθέτουμε το μείγμα στις φακές και ανακατεύουμε.
·          Εν συνεχεία, σε τηγανάκι τσιγαρίζουμε το μπέικον, είτε ψιλοκομμένο είτε σε φέτες, και γαρνίρουμε τις φακές.




Enjoy!

Thursday, 20 February 2014

Το Πρασοσέλινο της Τσικνοπέμπτης

Το Πρασοσέλινο της Τσικνοπέμπτης




Όχι, ο τίτλος δεν είναι παραπλανητικός ούτε σαρκαστικός. Είναι καθαρή και ανόθευτη περίπτωση τραγικής ειρωνίας. Διότι όταν καθόμουν περιχαρής το σαββατοκύριακο και εφτιαχνα το μαγειρικό πρόγραμμα της βδομάδας, πραγματικό και ψηφιακό, πέρασα στα ψιλά γράμματα τον ερχομό της μεγάλης αυτής γιορτής της χοληστερίνης. Κακώς, θα μου πείτε, αλλά ο ενθουσιασμός του πρωτάρη είναι επιστημονικά αποδεδειγμένος όρος! Ή και όχι. J

Όπως και να ‘χει, αν ο άνθρωπος είναι ευέλικτος και προσαρμοστικός σε όλα βρίσει λύση. Και όταν η λύση αυτή περιλαμβάνει μια ζουμερή χοιρινή μπριζόλα δίπλα σε ένα λεμονάτο πρασοσέλινο, όλοι είμαστε ευχαριστημένοι. Και εμείς και ο ταβερνιάρης και η μαμά μας που μας έλεγε να μην πετάμε ποτέ φαγητό (οι δικές σας μαμάδες δηλαδή, γιατί η δική μου μάζευε περιτυλίγματα από τα σοκολατάκια-του-πρέσβη-που-μας-κακομαθαίνει, σε καθημερινή βάση, πίσω από το ψυγείο.) Και πάνω από όλα το στομάχι μας που πάλι την έκανε ταράτσα. Αρκεί να μην απαιτήσει κανείς να παράγω έργο αυτή τη στιγμή γιατί αυτή η παρέλαση από κοκορέτσια και κοντοσούβλια μπροστά από το γραφείο μου, μου έχει απομυζήσει όλη μου την ενέργεια.   

Υλικά:

  • 5-6 πράσσα, κομμένα σε κομμάτια των 10 εκ. (περίπου 4 μερίδες)
  • «Ένα σέλινο αλλιώς 2 μικρά με τη ρίζα του και πολλά φύλλα και το βολβό και τον κόβουμε σαν πατάτα» ~ κατά λέξη αντιγραφή από τη συνταγή της μαμάς, ήτανε τόσο εξαιρετική πρόταση από πλευρά σύνταξης που δεν μου πήγαινε η καρδιά να επέμβω ούτε σε έναν τόνο. Δοκιμάστε το χωρίς ανάσα!
  • 4 καρότα, κομμένα σε ροδέλες
  • 2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες
  • 1/2 φλυτζάνι του τσαγιού ρύζι
  • Αλάτι & πιπέρι
  • 1 ½ λεμόνι, το χυμό του
  • 4 κ.σ. ελαιόλαδο
  • Μαϊντανός



Οδηγίες:

  • Βάζουμε το λάδι σε κατσαρόλα να ζεσταθεί και ρίχνουμε μέσα τα πράσσα. Τα φέρνουμε μερικές γύρες απαλά να λαδωθουν παντού και μόλις αρχίσουν να μαραίνονται προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά ΕΚΤΟΣ από το ρύζι και το χυμό λεμονιού και επαναλαμβάνουμε το ανακάτεμα μέχρι να λαδωθούν και τα υπόλοιπα υλικά.
  • Προσθέτουμε το ανάλογο νερό και μόλις πάρει μια βράση προσθέτουμε το ρύζι και το χυμό λεμονιού και χαμηλώνουμε την ένταση στο μισό. Το φαγητό είναι έτοιμο μόλις είναι έτοιμο το ρύζι.
  • Ναι, αυτό ήταν όλο κι όλο. Μένει να σερβίρουμε!

Tip: Ανάλογα με το προσωπικό μας γούστο μπορούμε να βάλουμε λιγότερο ή περισσότερο ρύζι. Απλά προσέχουμε να προσαρμόζουμε ανάλογα και το νερό!



Enjoy!

Monday, 17 February 2014

Κριθαρώτο Θαλασσινών

Κριθαρώτο Θαλασσινών





Αυτό το Σαββατοκύριακο είχαμε φιλοξενούμενους. Στην Αθήνα, στο σπίτι, στην κουζίνα και, κατ’επέκταση, στο blog. Με αυτή τη χρονολογική σειρά! Κι έχω κουίζ για εύκολους λύτες: ποια κατηγορία φιλοξενούμενων όταν έρχονται σπίτι μας, μας κάνουν το τραπέζι? Θα σας απαντήσω διπλωματικά: η ίδια κατηγορία φιλοξενούμενων που τραβάει τους καναπέδες, τσεκάρει με το δάχτυλο τα σοβατεπιά και μπορεί με γυμνό μάτι να τρέξει μαθηματικούς αλγόριθμους που υπολογίζουν με ακρίβεια στα όρια του στατιστικού λάθους πότε ήταν η τελευταία φορά που έπιασες στα χέρια σου ξεσκονόπανο. Και εσύ αντί να θιχτείς, παραδίδεις με συγκίνηση τη σφουγγαρίστρα όπως παραδίδει το στέμμα η παλιά φιναλίστ καλλιστείων στη νέα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εκκολαπτόμενη νοικοκυρά στην έμπειρη!

Θεέ μου, τί εισαγωγή ήταν αυτή για να πω απλά και μόνο ότι ήρθαν οι γονείς μου στην Αθήνα! Και φυσικά αλληλοτραπεζωθήκαμε με κοινή θεματολογία τη «Θάλασσα» ως μια ωδή στο πρόωρο καλοκαίρι του φετινού χειμώνα. Σήμερα λοιπόν σας έχω μια συνταγή δικής μου εμπνεύσεως που δοκιμάστηκε και εγκρίθηκε από αυστηρούς κριτές και μεγάλους λάτρεις της μεσογειακής κουζίνας, τους γονείς μου. (Βέβαια, ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, είμαι αίμα τους άρα πιθανότατα να εγκρίνανε τα πάντα.) Και αύριο ακολουθεί ο «μπακαλιάρος πλακί της Λένας». Εξαιρετικός!


      Υλικά:

  • 250 γρ. χοντρό κριθαράκι
  • 10 καθαρισμένες μεγάλες γαρίδες κατεψυγμένες  (ή 20 μικρές ανάλογα με το αισθητικό αποτέλεσμα που θέλει να πετύχει ο καθένας)
  • 20-30 καθαρισμένα κατεψυγμένα μύδια
  • Ένα πακετάκι έτοιμη καβουρόψυχα
  • 1 κόκκινη και 1 πράσινη πιπεριά, ψιλοκομμένες
  • 1 φρέσκο κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένο
  • 2 μικρά ξερά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
  • 2 κ.σ. φρέσκο ψιλοκομμένο άνηθο
  • 2 ώριμες ντομάτες τριμμένες
  • 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας
  • 4 κ.σ. ελαιόλαδο
  • ½ ποτήρι λευκό ξηρό κρασί

Οδηγίες:

·         Σε ένα μικρό κατσαρολάκι ζεσταίνουμε νερό σε χαμηλή θερμοκρασία και ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες και τα μύδια. ΠΡΟΣΟΧΗ: βάζουμε αρκετό νερό διότι από αυτό το νερό θα ρίχνουμε λίγο λίγο στο κριθαράκι ώστε να δέσουν τα υλικά και να γίνει κριθαρώτο. Εξού και η χαμηλή ένταση, δε θέλουμε να μας εξατμιστεί κατά τη διάρκεια.
·      Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, κατά προτίμηση αντικολλητική, τσιγαρίζουμε στο λάδι το φρέσκο και το ξερό κρεμμυδάκι μέχρι να μαλακώσουν. Στη συνέχεια προσθέτουμε τις πιπεριές μέχρι να μαλακώσουν κι αυτές και ρίχνουμε μέσα τις ντομάτες και τον πελτέ.
·       Προσθέτουμε το κριθαράκι, χαμηλώνουμε λίγο την ένταση, ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά και σβήνουμε με το κρασί. Μόλις το αλκοόλ εξατμιστεί προσθέτουμε λίγο από το νερό που βράζουμε τις γαρίδες και τα μύδια. Ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθούν και προσθέτουμε κι άλλο νερό. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να μαγειρευτεί το κριθαράκι και να δέσουν τα υλικά, περίπου 15’-20’. Εκεί γύρω στο 10’ ρίχνουμε στο κριθαράκι και τα μύδια με τις γαρίδες. (ΠΡΟΣΟΧΗ: όσο φύγατε από τη κουζίνα φύγατε. Σε αυτό το στάδιο, ανακατεύετε απαλά συνέχεια γιατί το κριθαράκι κολλάει πολύ εύκολα, όπως ανακάλυψα βιωματικά και με τον άσχημο τρόπο πριν 5 χρόνια όταν για εντελώς αψυχολόγητους λόγους επιχείρησα να μαγειρέψω κριθαράκι σε ένα μπρίκι. Αχ, αυτή η άγνοια κινδύνου της νιότης!)
·         Σβήνουμε το μάτι, προσθέτουμε τον άνηθο, την καβουρόψυχα και λίγο πιπέρι και ανακατεύουμε. Προσωπικά απέφυγα το αλάτι γιατί τα θαλασσινά και η καβουρόψυχα είναι αρκετά αλμυρά από μόνα τους.
·       Αφήνουμε την κατσαρόλα για 5’-10’ πάνω στο σβησμένο μάτι για να απορροφηθούν και τα τελευταία υγρά. Σερβίρουμε ζεστό και αχνιστό!



Enjoy!



Friday, 14 February 2014

Πικάντικη Ντοματο-κοτόσουπα

Πικάντικη Ντοματο-κοτόσουπα
&
1ο Bazaar Βιβλίου Μαγειρικής και Ζαχαροπλαστικής



  
Έχω θεσπίσει μία παράδοση τον τελευταίο καιρό, την Κοτοπέμπτη. Πρέπει να έγινε τυχαία αλλά κάνοντας μια γρήγορη αναδρομή στο φετινό χειμώνα, διαπιστώνω μια μαθηματική ακολουθία που περιλαμβάνει εμένα στην κουζίνα να μαρινάρω φιλέτα κοτόπουλου κάθε Πέμπτη βράδυ. Κανένα άλλο βράδυ της βδομάδας δεν είναι τόσο προδιαγεγραμμένο.  

Ειδικά χτες, όμως, ξεπέρασα τον εαυτό μου καθώς έτυχε να είμαι μόνη στο σπίτι και όπως θα καταλαβαίνετε όταν δεν υπάρχει απαιτητικό κοινό υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και η χειρότερη εκδοχή είναι να καταλήξεις να τρως σκέτο γιαούρτι στις 12 τα μεσάνυχτα με τα αποδεικτικά στοιχεία του αποτυχημένου εγχειρήματος να φιγουράρουν στον κάδο. Την επόμενη μέρα πετάς τα σκουπίδια και “whatever happens in Vegas, stays in Vegas.”

Για καλή μου τύχη βέβαια, δημιουργήθηκε ένα πολύ υγιεινό και νόστιμο πιάτο, ιδανικό comfort food για χειμωνιάτικα βράδια, το οποίο θα μοιραστώ μαζί σας ευθύς αμέσως με μεγάλη μου χαρά.



Υλικά:

  • 2 φιλέτα κοτόπουλο
  • 4 μεγάλες ώριμες ντομάτες, ψιλοκομμένες με τη φλούδα & τα σποράκια
  • 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας, πολύ συμπυκνωμένο
  • 3 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 μετρίου μεγέθους κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
  • 1 κεφ. σκόρδο, ψιλοκομμένο
  • 5 λιαστές ντομάτες, ψιλοκομμένες
  • 2 φλιτζάνια ζωμό λαχανικών
  • 1 κ.γ. μέλι
  • 1 κεσεδάκι γιαούρτι
  • 1 κ.σ. ξερό θυμάρι
  • 1 κ.γ. πιπέρι καγιέν
  • Αλάτι

Οδηγίες:

·         Βάζουμε τα φιλέτα με ελάχιστο ελαιόλαδο στο φούρνο, στο γκριλ, και τα ξεχνάμε εκεί για μια ώρα, γυρίζοντας τα μία φορά.
·         Σε κατσαρόλα τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμυδάκι και το σκόρδο για 5’ μέχρι να καραμελώσει. Προσθέτουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες, χαμηλώνουμε λίγο την ένταση και μαγειρεύουμε για 8’ περίπου.
·         Έπειτα, προσθέτουμε σιγά σιγά το ζωμό λαχανικών, τις λιαστές ντομάτες, το μέλι και τα μπαχαρικά και αλατοπιπερώνουμε. Το φέρνουμε σε βρασμό, χαμηλώνουμε την ένταση και σιγοβράζουμε για 15’.
·         Όταν είναι έτοιμο το αφήνουμε να κρυώσει για 5’ και προσθέτουμε το γιαούρτι. Ανακατεύουμε να ομογενοποιηθεί  το μείγμα.
·   Στο τελευταίο βήμα, ψιλοκόβουμε το μαγειρεμένο κοτόπουλο  και το ενσωματώνουμε στη σούπα. Ανακατεύουμε απαλά και σερβίρουμε ζεστό.




Enjoy!  


Υ.γ Αυτή τη στιγμή που σας γράφω είναι εν εξελίξει το 1ο Bazaar βιβλίου μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής στην Αθήνα, το οποίο θα διαρκέσει μέχρι και αύριο το βράδυ. Λαμβάνει χώρα στην Αίθουσα EXCESS (3ος όροφος), Κολοκοτρώνη 47, μόλις 5’ από το σταθμό Μοναστηράκι. Περιττό να πω πόσο ανυπομονώ να ανακαλύψω μαγειρικά διαμαντάκια σε προσιτές τιμές. Δυστυχώς θα χρειαστεί να περιμένω μέχρι αύριο το πρωί οπότε μπορώ μόνο να ελπίζω ότι δε θα εξαφανιστούν τα καλύτερα κομμάτια μέχρι τότε. Αν αργήσω, πιάστε μου θέση στην ουρά!! ;)