Ατομικά Κέικ με Μέλι

Πλέον το έμαθα καλά και το εμπέδωσα. Η ζαχαροπλαστική θέλει μεζούρα και η φόρμα βουτύρωμα. Με αυτές τις αρχές θα προχωρήσω και θα αφήσω την επανάσταση για αργότερα. Εάν, όμως, συνεχίσω να πειραματίζομαι με κέικ και γλυκά, ο δρόμος δε θα είναι στρωμένος με χαμηλά λιπαρά, η εκδίκηση της χοληστερίνης θα κάνει σύντομα την εμφάνισή της στις οθόνες μας και εγώ θα χρειαστεί να αρχίσω τους πειραματισμούς και με δίαιτες. Μετά από μία ενδελεχή ενδοσκόπηση, αποφάσισα ότι οι δίαιτες με θλίβουν. Κι όταν θλίβομαι χάνω το σκέρτσο μου. Μόνο το σκέρτσο μου, βέβαια, γιατί κιλά δε χάνω σχεδόν ποτέ. Το σημερινό σύνθημα, λοιπόν, είναι «Κάτω οι δίαιτες». Ναι, ναι, δεν τρελάθηκα. Και μη νομίζετε, έφτασε και στα δικά μου αυτιά η φήμη ότι έρχεται το καλοκαίρι. Αλλά έχω πάρει τα μέτρα μου. Φέτος το καλοκαίρι στις παραλίες, λανσάρουμε το σκέρτσο ως νέο τρεντ και αποσπάμε την προσοχή.  

Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Θέλουμε κάτι γλυκό και υγιεινό συγχρόνως! Οπότε τί καλύτερο από το να αντικαταστήσουμε τη ζάχαρη με μέλι;

Αυτά. Μη περιμένετε άλλα. I rest my case. Αυτό είναι το σημείο που χειροκροτάτε. Διότι μη τολμήσει κανένας να αγγίξει το βούτυρο! Το βούτυρο μένει ως έχει κι αν χρειαστεί θα βάλω το σώμα μου ασπίδα για να το προστατεύσω, θα το κάνω. Γίνομαι πολύ επιθετική όταν απειλείται το φαΐ μου, μη με βλέπετε έτσι πράα.

Τί βούτυρο; Βούτυρο τύπου Κέρκυρας. Από το Χωριό. Όχι το δικό μου, της Minerva, να μοσχοβολήσει η κουζίνα. Από το χωριό μου έφερα το μέλι, θα σας μιλήσω και γι’αυτό μια μέρα. Και τη συνταγή από εκεί τη ξεσήκωσα, από τη Minerva (βρείτε την εδώ), και την πείραξα λιγάκι. Έφτιαξα τη ζύμη της συνταγής και αντί για μπισκότα την χρησιμοποίησα για να φτιάξω μικρά ατομικά κέικ και τα πασπάλισα με σοκολάτα για τσαχπινιά.

Αυτά τα μικρά κέικ, είναι σαν μπουκίτσες ενός πλήρους μεσογειακού πρωινού. Μέλι, βούτυρο, αυγό. Ίσως να έπρεπε να βάλω μέσα και λίγο ξύσμα πορτοκαλιού ή 1-2 κουταλάκια φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι. Την επόμενη φορά, δεν πειράζει, άλλωστε οι συνδυασμοί είναι ατελείωτοι.

Προλαβαίνετε να τα φτιάξετε σήμερα και να τα απολαύσετε με τον πρωινό σας καφέ το Σαββατοκύριακο. Στο μπαλκόνι, φυσικά, για να ανοίξετε τα παράθυρα να μπει μέσα η άνοιξη! 

Υλικά (για 8 ατομικά κέικ) :

·    125 γρ. μέλι

·    125 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

·    ½ συσκευασία Χωριό Βούτυρο τύπου Κέρκυρας Minerva των 125 γρ.

·    1 αυγό

·    Σταγόνες κουβερτούρας, για πασπάλισμα

Οδηγίες:

·    Με μιξεράκι χτυπάμε το μέλι και το βούτυρο μέχρι να ομογενοποιηθούν και να γίνουν ένα πηχτό μείγμα.

·    Προσθέτουμε το αυγό και χτυπάμε λίγο ακόμα με το μίξερ να ενσωματωθεί πλήρως στο μείγμα μας.

·    Ρίχνουμε σιγά σιγά το αλεύρι στο μείγμα μας και ανακατεύουμε με μια κουτάλα, κατά προτίμηση ξύλινη, μέχρι να ξαναομογενοποιηθεί το μείγμα μας.

·    Γεμίζουμε 8 βουτυρωμένα ατομικά φορμάκια για muffins μέχρι τη μέση και τα πασπαλίζουμε με σταγόνες κουβερτούρας.

·    Σε προθερμασμένο στους 170 βαθμούς φούρνο, ψήνουμε τα κεκάκια μας για 15’. Τα τελευταία λεπτά τα παρατηρούμε συνεχώς γιατί από τη στιγμή που αρχίζει να ροδίζει η επιφάνεια, θα πρέπει να βγουν σε μισό λεπτό.

·    Αφήστε τα να κρυώσουν καλά και βγάλτε τα προσεχτικά από τα φορμάκια. Εγώ χρησιμοποίησα ένα κουταλάκι.

Enjoy!

Καλό Σαββατοκύριακο :)

Το Κέικ της Μαμάς του Στουπ!

Διότι όταν ένα κέικ πεθαίνει, ένα άλλο κέικ γεννιέται σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη. Πως αλλιώς θα διατηρηθεί η ισορροπία του Σύμπαντος; Ένα κέικ διαλύεται στην Αθήνα κι ένα κέικ φουρνίζεται στην Θεσσαλονίκη γεμίζοντας αμαρτωλές βουτυρένιες ευωδίες τους 4 τοίχους. Και όχι ένα απλό κέικ, αλλά ένα μαμαδίστικο κέικ, από αυτά που περνάνε από γενιά σε γενιά, από μάνα σε κόρη και από στόμα σε στόμα, με αποτέλεσμα να διστάζεις να επέμβεις στα υλικά γιατί ο τρόπος που αυτά τα υλικά δένουν μεταξύ τους κουβαλάει μια παράδοση που οφείλεις να διατηρήσεις αναλλοίωτη στο χρόνο, γεύσεις και μυρωδιές που λειτουργούν ως γέφυρες με το παρελθόν, φόρος τιμής σε αναμνήσεις άλλων εποχών, πιο αθώων.

"Ποια γραμμάρια; Με το μάτι τα ρίχνουμε τα υλικά! Όταν δέσει η ζύμη θα το καταλάβεις!" Καλά, μη το δένεις και κόμπο αυτό, ακόμα με το κουτάλι το τρώμε το προχθεσινό το κέικ. Νόστιμο, δε λέω, απο εμφάνιση υστερούμε λίγο. Και τι να πεις στον άνθρωπο; "Έφτιαξα ένα κέικ προχτές κόλαση, κάτσε να σου φέρω ένα μπωλάκι να δοκιμασεις!" Θα μάθουμε, που θα πάει; Απο τεχνοτροπία υστερούμε, απο μεράκι περισσεύουμε!

Γιατί πήγα Θεσσαλονίκη δε λέω, ειναι μυστικό και γω μυστικά δεν μαρτυράω. Ξέρω όμως ότι είχα χρόνια να το φάω αυτό το κέικ και η νοσταλγία μεγάλη. 4 το χάραμα, τα τζιν τόνικ άσπρος πάτος και εγω σκεφτομουνα να καταφέρω να ξυπνήσω λίγο νωρίτερα απο το ξυπνητήρι, πήρα πρέφα ένα κέικ στη κουζίνα, να προλάβω να το φωτογράφισω πριν φύγουμε, κουβαλάει ιστορία το άτιμο...

Υλικά:

Ζύμη:
5 αυγά
2 φλ. Ζάχαρη λευκή
3 φλ. Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 φλ. Βούτυρο
1 φλ. Γάλα
1 βανίλια

Σως:
4 κ.σ. Κακάο
1 φλ. Γάλα
1/5 της παραπάνω ζύμης

Οδηγίες κατά γράμμα, απευθέιας απ´τη μάνα:

Πετάμε σε ένα τάπερ όλα τα υλικά της ζύμης, τα ζυμώνουμε καλά με τα χέρια μας και τη στρώνουμε σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα. Στο μίξερ χτυπάμε τα υλικά της σως και περιχύνουμε το κέικ μας. Χαντακώνουμε ελαφρά με μαχαιράκι τη φόρμα γύρω γύρω και βάζουμε σε προθερμασμένο στους 170°C  φούρνο για 40-45', ανάλογα με το φούρνο.

Μην ανοίγετε παράθυρα, να μοσχοβολήσει όλο το σπίτι και......

...Enjoy!!

Ένα (Πολύ) Σοκολατένιο Κέϊκ!

Ένα (Πολύ) Σοκολατένιο Κέϊκ!

…που λέτε, λοιπόν, είχα μεγάλα μαγειρικά όνειρα για το Σαββατοκύριακο. Είχα αποφασίσει να πάρω μια βαθιά ανάσα και να βουτήξω στα βαθιά, μαγειρεύοντας μοσχαράκι μπουργκινιόν, αρκούντως δύσκολο, χρονοβόρο και με υψηλά ποσοστά ρίσκου! Αυτό το φαγητό έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα, είναι ένα προσωπικό στοίχημα. Όμως περισσότερα γι’ αυτό το θέμα, αύριο!

Μετά όμως βγήκε ο ήλιος. Και όπως έβγαινε ο ήλιος, το μοσχαράκι έμπαινε στη κατάψυξη κι εγώ φορούσα γυαλιά ηλίου και πήγαινα για φωτοσύνθεση ακολουθώντας απλά τον ήλιο όπως τα ηλιοτρόπια. Κάπου, όμως, ανάμεσα στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι, έπαψε να με οδηγεί ο ήλιος και έπιασα τον εαυτό μου να οδηγήται από τη μύτη μου. Η μύτη μου είναι πολύ δυναμική και με έντονη προσωπικότητα, πρέπει να σας πω, κάτι σαν λαγωνικού. Όσοι με ξέρουν, το ξέρουν! Όταν η μύτη παίρνει τα ηνία, όλες οι άλλες αισθήσεις έρχονται δεύτερες και, για να μη μακρηγορώ, όταν συμβαίνει αυτό, τρώω. Τρώω ότι αποφασίσει η μύτη. Είμαι πολύ «οσφρητικός» τύπος τελικά!

Έτσι, λοιπόν, η μύτη μου μας οδήγησε σε μια μικρή όαση στην Πλατεία Θεάτρου, κάτω ακριβώς από τη Βαρβάκειο Αγορά (ούτε οι ευωδιές από την Βαρβάκειο δεν κατάφερα να αποπροσανατολίσουν τη “Μύτη” :P). H «Κληματαριά» ήταν μια μικρή ανακάλυψη που είχαμε κάνει τον περασμένο Οκτώβριο στο OpenWalkAthens των Attenistas, όπου λόγω πολυκοσμίας δε καταφέραμε να μπούμε. Ακριβή διεύθυνση δε θυμόμασταν, παρόλα αυτά το ένστικτο μας μας οδήγησε στην πόρτα. Ετοιμάστηκα να ξαναγράψω η «μύτη» αλλά έκανα ελιγμό της τελευταίας στιγμής για να σας αποπροσανατολίσω. Και για να με πείτε γραφική.

Το ταβερνάκι δε χρειάζεται συστάσεις, είναι εκεί από το 1927, σταθερή αξία στα εύκολα και στα δύσκολα χρόνια της γύρω περιοχής αλλά επιτρέψτε μου ένα σχόλιο για ένα ιδιαίτερα outsider πιάτο. Άμα σας βγάλει ο δρόμος σας δοκιμάστε τα φασόλια γίγαντες που έρχονται σερβιρισμένα με σπανακόρυζο με μπόλικο άνηθο. Νοστιμότατα!

Και ας επανέλθω στα δικά μου πειράματα. Ο τίτλος μιλάει από μόνος του και είναι και λιγωτικός! Ορίστε και η συνταγή, εμπνευσμένη από το «Βιβλίο της Σοκολάτας» από την ΓΙΩΤΗΣ.

Υλικά:

·          1 ¼ φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

·          1/2 φλιτζάνι κακάο σκόνη

·          1 κ.γ. baking powder

·          1 κ.γ. μαγειρική σόδα

·          ¼ κ.γ. αλάτι

·          ¾ φλιτζάνι λευκή ζάχαρη

·          1/3 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη

·          ¼ φλιτζάνι λιωμένο βούτυρο

·          1 φλιτζάνι βουτυρόγαλα

·          ½ φλιτζάνι φρέσκο γάλα

·          2 αυγά

·          1 κ.κ. στιγμιαίο καφέ, διαλυμένο σε 1 κ.σ. γάλα

·          1 κ.γ. εσάνς βανίλιας

Οδηγίες:

·          Ανακατεύουμε σε ένα μπολ το αλεύρι, το κακάο, το baking powder, τη σόδα, το αλάτι και τα 2 είδη ζάχαρης .

·          Χτυπάμε το βούτυρο, το βουτυρόγαλα, το γάλα, τα αυγά, τον καφέ και την εσάνς βανίλιας στο μίξερ μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Χαμηλώνουμε τη ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε σιγά σιγά και το μείγμα με το αλεύρι.

·          Βουτυρώνουμε τη φόρμα για κέικ και τη πασπαλίζουμε με κακάο. Αδειάζουμε το παραπάνω μείγμα  στη φόρμα.

·          Σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο ψήνουμε το κέικ για 45’-50’. Το αφήνουμε να κρυώσει για 15’ και το αναποδογυρίζουμε πάνω σε πιάτο.

Και επειδή όλες οι παραπάνω θερμίδες δεν είναι αρκετές, μπορείτε να φτιάξετε και μια σως σοκολάτας που θα την περιχύσετε από πάνω και το γλυκό θα γίνει κολασμένο. Σε κατσαρολάκι λιώνετε 100 γρ σταγόνες κουβερτούρας με ½ φλιτζάνι πλήρη κρέμα γάλακτος. Την αφήνετε να κρυώσει λίγο και περιχύνετε το κέικ!

Enjoy without regrets!

Τάρτες Λεμονιού σε Θήκες Cupcakes

Τάρτες Λεμονιού σε Θήκες Cupcakes

Γλυκές καλημέρες σε όλους!

Και για να γίνουν ακόμα πιο γλυκές, σήμερα φτιάχνουμε τάρτες! Ο χθεσινοβραδινός πειραματισμός με τα υλικά στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, όπως διαπίστωσα σήμερα το πρωί, και με χαρά μου σας παρουσιάζω τη συνταγή.

Υλικά:

Για τις 6 τάρτες-cupcakes

• 10 μπισκότα digestive θρυμματισμένα στο μπλέντερ
• 80 γρ. βούτυρο
• 50 γρ. κουβερτούρα, σπασμένη σε όσο το δυνατόν μικρότερα κομματάκια
• 1 πρέζα μοσχοκάρυδο

Για τη κρέμα

• 3 ολόκληρα αυγά και 3 κρόκοι
• 1 κ.γ. καστανή ζάχαρη
• 1 κ.σ. ξύσμα λεμονιού
• 100 γρ. χυμό λεμονιού
• 40 γρ. βούτυρο
• 150ml κρέμα γάλακτος (πλήρης, θέλουμε να γίνει σφιχτή σαντιγί)
• 2 κ.σ. λιμοντσέλο
• Λίγες σταγόνες κουβερτούρας για το γαρνίρισμα (προαιρετικά)

Οδηγίες:

• Λιώνουμε το βούτυρο σε ένα κατσαρολάκι και προσθέτουμε τα θρυμματισμένα μπισκότα, την κουβερτούρα και το μοσχοκάρυδο. Ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα και το απομακρύνουμε από το μάτι. Σε 6 ατομικά φορμάκια για cupcakes βάζουμε τη ζύμη που φτιάξαμε πιέζοντας την στον πάτο αλλά και στα τοιχώματα σε λεπτές στρώση, ίσα ίσα να πάρει στο σχήμα του cupcake.
• Αφήνουμε στο ψυγείο τα φορμάκια για 1 ώρα για να σφίξουν οι βάσεις.
• Φτιάχνουμε την κρέμα ως εξής: χτυπάμε μαζί τα αυγά, τους κρόκους, τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού και στη συνέχεια βράζουμε το μείγμα σε μπεν μαρί σε πολύ χαμηλή φωτιά προσθέτοντας σιγά σιγά το χυμό του λεμονιού. Ανακατεύουμε μέχρι να πήξει το μείγμα και να αρχίζει να γίνεται κρεμώδες. Προσθέτουμε σιγά σιγά το βούτυρο και το λιμοντσέλο συνεχίζοντας το απαλό ανακάτεμα. Μόλις γίνει κρέμα, το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει λίγο.
• Εν τω μεταξύ, χτυπάμε τη κρέμα γάλακτος σε σφιχτή συνταγή και στη συνέχεια την προσθέτουμε στην κρέμα μας.
• Γεμίζουμε τα φορμάκια μέχρι επάνω με την κρέμα και γαρνίρουμε με τις σταγόνες κουβερτούρες.
• Αφήνουμε τα φορμάκια στο ψυγείο όλο το βράδυ.

     Enjoy!