Showing posts with label κριθαράκι. Show all posts
Showing posts with label κριθαράκι. Show all posts

Tuesday, 11 March 2014

Χταπόδι Γιουβέτσι με Ζεστή Καροτοσαλάτα




Κυριακάτικο τραπέζι. Λέξεις δύο, δουλειά για δέκα. Η ελληνική παράδοση στο μεγαλείο της, από το πιο ορεινό χωριουδάκι στο πιο μικρό νησάκι, από το πιο πυκνοκατοικημένο αστικό κέντρο στην πιο απομακρυσμένη συνοριογραμμή. Όλο το χάσμα των γενεών μαζεύεται γύρω από ένα τραπέζι με τις φωνές να σπάνε το φράγμα του ήχου και το καλό το πορσελάνινο σερβίτσιο να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με τέλος άδοξο από τις έντονες χειρονομίες και τα γέλια της ομήγυρης.

Όμορφη εικόνα. Και τώρα θα κάνουμε μια διακοπή από το πρόγραμμα μας για μια απευθείας σύνδεση με την πραγματικότητα μιας και η παραπάνω περιγραφή είναι εξ’ ολοκλήρου αποκύημα της αχαλίνωτης φαντασίας μου και ουδεμία ομοιότητα φέρει με το δικό μου Κυριακάτικο τραπέζι, που ούτε φαντασμαγορικό ήταν, ούτε πολυπληθές, ούτε καν επίκαιρο. Ευτυχώς, δηλαδή, διότι και έξω έπεσα στις μετεωρολογικές προβλέψεις και ήμουν και κάπως ντεφορμέ. Βλέπετε, τα τσουγκρίσματα των τζιν τόνικ του Σαββατόβραδου στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, μας βγήκαν λίγο παραπάνω απ’ όσα υπολογίζαμε. Αφήστε που για να αποφύγω τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που λέγαμε την προ-προηγούμενη φορά, απέφυγα και την ΕΜΥ κι είπα ότι βρέξει ας κατεβάσει. Όπως κι έγινε άλλωστε. Και έβρεξε και κατέβασε κι εγώ είχα ήδη ξεπαγώσει το χταπόδι κι ο δρόμος που διάλεξα επιστροφή δεν είχε. Μην πάει άδικα και η θυσία του ζωντανού, φανταστείτε πόσο σφυροκόπημα στο βράχο θα 'φαγε για να μαλακώσει. Γέμισε το σπίτι θαλασσινές μυρωδιές και το λούκι στο μπαλκόνι βρόχινα νερά. Κατέληξε και η τσάντα θαλάσσης που είχα παρατημένη στο μπαλκόνι, κρεμασμένη σε ένα δέντρο, απ' τα πολλά μποφόρ. Με τις πρώτες ζέστες του Μαΐου εγώ θα φτιάξω φασολάδα, να το ξέρετε, να είστε προετοιμασμένοι, μη πείτε ότι δε σας προειδοποίησα. 

Χταπόδι Γιουβέτσι

Υλικά:

·         350 γρ. κριθαράκι ψιλό
·         1 χταπόδι μετρίου μεγέθους
·         4 κ.σ. ελαιόλαδο
·         1 φλ. τσαγιού ροζέ ξηρό κρασί
·         2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
·         2 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
·         1 φλ. τσαγιού πελτέ ντομάτας
·         1 πρέζα μπαχάρι
·         1 πρέζα Κανέλα
·         1 πρέζα πάπρικα
·         Πιπέρι φρεσκοτριμμένο
·         Ψιλοκομμένος μαϊντανός

Οδηγίες:

·         Πετάμε το χταποδάκι ολόκληρο σε μια κατσαρόλα με λίγο νεράκι και το αφήνουμε να βράσει στα υγρά του για 45’ σε μέτρια ένταση με κλειστό καπάκι.

Προσοχή: Ανάλογα με την αναλογία κατσαρόλας – χταποδιού υπάρχει περίπτωση να σας συμβεί το εξής: εκεί που κάθεστε αμέριμνοι στον καναπέ να ακούσετε ένα θόρυβο από την κουζίνα, να γυρίσετε και να δείτε το καπάκι να σηκώνετε σιγά σιγά μόνο του και να ξεπροβάλλει το κεφάλι του χταποδιού. Όχι, μην πανικοβληθείτε και μη φωνάξετε εξορκιστή. Απλά το χταπόδι ήταν πολύ μεγάλο και η κατσαρόλα πολύ μικρή. Με τραυμάτισε η εμπειρία, δε λέω, αλλά θέλω να πιστεύω ότι οι εφιάλτες με τα γιγάντια πλοκάμια θα είναι ένα προσωρινό φαινόμενο.

Στην συνέχεια το βάζουμε σε επιφάνεια κοπής και το κόβουμε σε κομματάκια αφού πρώτα αφαιρέσουμε το δόντι. Την κατσαρόλα την βγάζουμε από το μάτι αλλά δεν αδειάζουμε το ζουμάκι του χταποδιού.

·     Επαναφέρουμε την κατσαρόλα στο μάτι, προσθέτουμε στο ζουμί το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκι και το σκόρδο για αρκετά λεπτά, να μαραθούν τα κρεμμυδάκια. Ρίχνουμε μέσα το χταπόδι, το φέρνουμε 2 γύρες και το σβήνουμε με το κρασί.

·   Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ, προσθέτουμε τον πελτέ και τα μπαχαρικά, ανακατεύουμε και προσθέτουμε το κριθαράκι και αρκετό νερό για να μην μας κολλήσει το κριθαράκι. Σε περίπου 15’ το το γιουβετσάκι είναι έτοιμο και το σερβίρουμε πασπαλίζοντας το με τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Ζεστή Καροτοσαλάτα

Σε νερό που βράζει ρίχνουμε 5 καρότα, κομμένα σε κομματάκια του ½ εκ., για 8’ και μετά τα στραγγίζουμε. Εν τω μεταξύ, χτυπάμε σε μικρό βαζάκι το εξής εκπληκτικό dressing:

·         2 κ.σ. ελαιόλαδο
·         1 κ.σ. χυμό λεμονιού
·         1/2 κ.κ. πάπρικα
·         1/4 κ.κ. πιπέρι καγιέν
·         1/4 κ.κ. τζίντζερ σε σκόνη
·         1/4 κ.κ. κύμινο
·         1/4 κ.κ. κανέλα
·         2 κ.σ. ψιλοκομμένος μαϊντανός
·         Αλατοπίπερο κατά βούληση


Περιχύνουμε τα καρότα με το dressing μας και......



......Enjoy!



Thursday, 6 March 2014

Τα Ρεβύθια Αλλιώς

Τα Ρεβύθια Αλλιώς


Λίγο ο ανισόρροπος καιρός, λίγο το ανισόρροπο κεφάλι μου, λίγο το ένα, λίγο το άλλο, δεν θέλει και πολύ η διάθεση να πάρει την κατιούσα. Roller Coaster ο καιρός, από ηλιοφάνεια σε συννεφιά και από συννεφιά σε νεροποντή και όλα αυτά μέχρι να κατέβεις με το ασανσέρ στην είσοδο του σπιτιού και να αναγκαστείς να ξανανέβεις πάνω για γαλότσες και ομπρέλα, με την ελπίδα να μη χρειαστεί να ανέβεις και δεύτερη φορά για να πάρεις γυαλιά ηλίου. Και μη φανταστείτε ότι μένω σε κανέναν ουρανοξύστη! Πιστός μιμητής των τερτιπιών του καιρού και η ψυχοσύνθεση παρά τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Ασανσέρ και η ψυχολογία, μαυρίλα με τη μαυρίλα του ουρανού,  αισιοδοξία με κάθε μικρή ακτίνα του ήλιου που καταφέρνει να βρει τρυπούλα ανάμεσα στα βαριά σύννεφα και να φτάσει στο έδαφος. Κάπου υπάρχει μια ελπίδα σ’αυτή την εικόνα, μοιάζει αλληγορική η γνώση ότι πάνω από τα σύννεφα κρύβεται πάντα ο ήλιος. Τα σύννεφα θα φύγουνε, θα ξεσπάσουν πάνω στο κεφάλι μας ή θα μας προσπεράσουν και θα πάνε να ξεσπάσουν πάνω σε άλλα κεφάλια. Ρώσικη ρουλέτα. Πάντως θα φύγουν, θα φύγουν και θα έρθουν καινούρια. Για να ξαναφύγoυν. Και ο ήλιος ο ηλιάτορας θα είναι ακόμα εκεί! Και εσύ θα είσαι τυχερός αν πρόλαβες να βάλεις μέσα την μπουγάδα.

Σκέφτηκα να διοχετεύσω τα αντιφατικά ερεθίσματα που δέχομαι από το περιβάλλον στην κατσαρόλα μου. Αλχημείες κάπως παράτολμες με υλικά αταίριαστα και αποτελέσματα αναπάντεχα! Είχα αφήσει όλο το βράδυ τα ρεβύθια, τα οποία είχα φέρει απ’ τα όρη τ’ άγρια βουνά το προηγούμενο σαββατοκύριακο, να μουλιάζουν σε μια μεγάλη γαβάθα όπως τα πεσμένα νεράντζια στις λακκούβες των Αθηναϊκών δρόμων από την ασταμάτητη βροχή. Σαν γύρισα όμως από τη δουλειά το επόμενο απόγευμα, κάπως σαν να μη μου ταίριαζε η συμβατική κόκκινη ρεβυθάδα, όφειλα να κάνω κάτι πιο επαναστατικό, να σπάσει η ρουτίνα.

Και σας παρουσιάζω τα αποτελέσματα ευθύς αμέσως! Σας ενθαρρύνω να το τολμήσετε!


Υλικά:

·          250 γρ. ρεβύθια
·          250 γρ. κριθαράκι
·          2 κονσέρβες τόνο σε ελαιόλαδο
·          κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε ροδέλες

Οδηγίες:

Απλούστατες! Βράζουμε σε πολύ νερό τα ρεβύθια. Ένα τέταρτο πριν να είναι έτοιμα, προσθέτουμε το κριθαράκι και την κόκκινη πιπεριά. Στο τέλος στραγγίζουμε, βάζουμε την κατσαρόλα στο σβησμένο μάτι και προσθέτουμε τις 2 κονσέρβες ώστε να προλάβουν να τσιγαριστούν λίγο τα υλικά μας στο λάδι του τόνου. Σερβίρουμε σε μπωλάκια, και ρίχνουμε από πάνω το dressing μας (*).


*Tip: Ψάχνοντας να βρω με τί να «λούσω» αυτό το πιάτο, βρήκα διάφορες σως που αποτελούνταν κυρίως από μαγιονέζα και μουστάρδα. Καταλαβαίνω πως απογειώνεται γευστικά το πιάτο με μία τέτοια σως αλλά εγώ ένιωθα σαν να την κουκουλώνω λίγο την συνταγή με ένα τέτοιο dressing, σαν να της αφαιρώ το μεσογειακό και θρεπτικό χαρακτήρα της. Οπότε αντιστεκόμενη στον πειρασμό, την «έλουσα» με το πιο ταπεινό dressing, λαδολέμονο με κόκκινη πάπρικα, αλατάκι, πιπεράκι και λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό. Πεντανόστιμο! 

Enjoy!

Monday, 17 February 2014

Κριθαρώτο Θαλασσινών

Κριθαρώτο Θαλασσινών





Αυτό το Σαββατοκύριακο είχαμε φιλοξενούμενους. Στην Αθήνα, στο σπίτι, στην κουζίνα και, κατ’επέκταση, στο blog. Με αυτή τη χρονολογική σειρά! Κι έχω κουίζ για εύκολους λύτες: ποια κατηγορία φιλοξενούμενων όταν έρχονται σπίτι μας, μας κάνουν το τραπέζι? Θα σας απαντήσω διπλωματικά: η ίδια κατηγορία φιλοξενούμενων που τραβάει τους καναπέδες, τσεκάρει με το δάχτυλο τα σοβατεπιά και μπορεί με γυμνό μάτι να τρέξει μαθηματικούς αλγόριθμους που υπολογίζουν με ακρίβεια στα όρια του στατιστικού λάθους πότε ήταν η τελευταία φορά που έπιασες στα χέρια σου ξεσκονόπανο. Και εσύ αντί να θιχτείς, παραδίδεις με συγκίνηση τη σφουγγαρίστρα όπως παραδίδει το στέμμα η παλιά φιναλίστ καλλιστείων στη νέα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εκκολαπτόμενη νοικοκυρά στην έμπειρη!

Θεέ μου, τί εισαγωγή ήταν αυτή για να πω απλά και μόνο ότι ήρθαν οι γονείς μου στην Αθήνα! Και φυσικά αλληλοτραπεζωθήκαμε με κοινή θεματολογία τη «Θάλασσα» ως μια ωδή στο πρόωρο καλοκαίρι του φετινού χειμώνα. Σήμερα λοιπόν σας έχω μια συνταγή δικής μου εμπνεύσεως που δοκιμάστηκε και εγκρίθηκε από αυστηρούς κριτές και μεγάλους λάτρεις της μεσογειακής κουζίνας, τους γονείς μου. (Βέβαια, ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, είμαι αίμα τους άρα πιθανότατα να εγκρίνανε τα πάντα.) Και αύριο ακολουθεί ο «μπακαλιάρος πλακί της Λένας». Εξαιρετικός!


      Υλικά:

  • 250 γρ. χοντρό κριθαράκι
  • 10 καθαρισμένες μεγάλες γαρίδες κατεψυγμένες  (ή 20 μικρές ανάλογα με το αισθητικό αποτέλεσμα που θέλει να πετύχει ο καθένας)
  • 20-30 καθαρισμένα κατεψυγμένα μύδια
  • Ένα πακετάκι έτοιμη καβουρόψυχα
  • 1 κόκκινη και 1 πράσινη πιπεριά, ψιλοκομμένες
  • 1 φρέσκο κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένο
  • 2 μικρά ξερά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
  • 2 κ.σ. φρέσκο ψιλοκομμένο άνηθο
  • 2 ώριμες ντομάτες τριμμένες
  • 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας
  • 4 κ.σ. ελαιόλαδο
  • ½ ποτήρι λευκό ξηρό κρασί

Οδηγίες:

·         Σε ένα μικρό κατσαρολάκι ζεσταίνουμε νερό σε χαμηλή θερμοκρασία και ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες και τα μύδια. ΠΡΟΣΟΧΗ: βάζουμε αρκετό νερό διότι από αυτό το νερό θα ρίχνουμε λίγο λίγο στο κριθαράκι ώστε να δέσουν τα υλικά και να γίνει κριθαρώτο. Εξού και η χαμηλή ένταση, δε θέλουμε να μας εξατμιστεί κατά τη διάρκεια.
·      Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, κατά προτίμηση αντικολλητική, τσιγαρίζουμε στο λάδι το φρέσκο και το ξερό κρεμμυδάκι μέχρι να μαλακώσουν. Στη συνέχεια προσθέτουμε τις πιπεριές μέχρι να μαλακώσουν κι αυτές και ρίχνουμε μέσα τις ντομάτες και τον πελτέ.
·       Προσθέτουμε το κριθαράκι, χαμηλώνουμε λίγο την ένταση, ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά και σβήνουμε με το κρασί. Μόλις το αλκοόλ εξατμιστεί προσθέτουμε λίγο από το νερό που βράζουμε τις γαρίδες και τα μύδια. Ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθούν και προσθέτουμε κι άλλο νερό. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να μαγειρευτεί το κριθαράκι και να δέσουν τα υλικά, περίπου 15’-20’. Εκεί γύρω στο 10’ ρίχνουμε στο κριθαράκι και τα μύδια με τις γαρίδες. (ΠΡΟΣΟΧΗ: όσο φύγατε από τη κουζίνα φύγατε. Σε αυτό το στάδιο, ανακατεύετε απαλά συνέχεια γιατί το κριθαράκι κολλάει πολύ εύκολα, όπως ανακάλυψα βιωματικά και με τον άσχημο τρόπο πριν 5 χρόνια όταν για εντελώς αψυχολόγητους λόγους επιχείρησα να μαγειρέψω κριθαράκι σε ένα μπρίκι. Αχ, αυτή η άγνοια κινδύνου της νιότης!)
·         Σβήνουμε το μάτι, προσθέτουμε τον άνηθο, την καβουρόψυχα και λίγο πιπέρι και ανακατεύουμε. Προσωπικά απέφυγα το αλάτι γιατί τα θαλασσινά και η καβουρόψυχα είναι αρκετά αλμυρά από μόνα τους.
·       Αφήνουμε την κατσαρόλα για 5’-10’ πάνω στο σβησμένο μάτι για να απορροφηθούν και τα τελευταία υγρά. Σερβίρουμε ζεστό και αχνιστό!



Enjoy!