Το Lunch Break του Σταμ...

Σαλάτα με Μαυρομάτικα Φασόλια & τόνο

Θυμάστε που είχα μια κολλητή και σας είχα γράψει ολόκληρο μυθιστόρημα για να καταλήξω να σας δώσω τη συνταγή για τους παραδοσιακούς Μπεφτέδες; Ε σ´αυτό το μοτίβο θα κινηθούμε και σήμερα! Έχω, που λέτε, έναν συνάδελφο! Τον Σταμ! Παιδί απ' τα λίγα, σίγουρα οι πλανήτες ήταν ευθυγραμμισμένοι όταν γεννήθηκε δεν εξηγείται αλλιώς τέτοια επιτυχία. Και δε το λέω επειδή είμαστε συνονόματοι, ούτε επειδή ο τυχερός αριθμός και των 2 μας είναι το 8 και τσακωνόμαστε για το ποιος θα πάρει τα λαχεία με τα περισσότερα 8άρια. Να, άμα θέλετε να σας μιλήσω και για ένα ελάττωμά του για να μη κατηγορηθώ για υποκειμενικότητα. Κάθε πρωί που έρχεται στο γραφείο περνάει απ' όλα τα γραφεία και μας κάνει χειραψία λες και βρίσκεται σε προεκλογική καμπάνια. Δε λέω, καλό ειναι να αλλάζεις ρόλους μέσα μια δουλειά γραφείου για να μη βαριέσαι κιόλας βρε παιδί μου αλλά έτσι όπως πάει θα έρθει η ώρα της κάλπης μεθαύριο και θα ψάχνω το όνομα του στο ψηφοδέλτιο. Γιατί δε ξέρω αν σας το ´πα, εμένα μ' έχει πείσει, θα την δώσω την ψήφο μου, όλα κι όλα.

Παρόλα αυτά τον κρατάμε για φίλο μας γιατί έχει ένα τεράστιο προτερήματα. Όταν του περισσεύει αφρόγαλα φτιάχνει κι ένα καπουτσίνο παραπάνω. Το λεξικό δίπλα στη φράση συναδελφική αλληλεγγύη έχει μια φωτογραφία του. Επεξεργασμένη στο Instagram με vintage φίλτρα και hashtag #coworkeroftheyear. Που λέτε ο Σταμ ανήκει σε αυτή την τυχερή κατηγορία αντρών που έχει και μάνα και γυναίκα εξαιρετικές μαγείρισσες. Τα lunch break του, όπως αποκαλούσαμε και τα τάπερ με τα κεφτεδάκια που μας έβαζε στη τσάντα η μαμά μας στο δημοτικό, ειναι υπερπαραγωγές. Τάπερ, ταπεράκια, βαζάκια και δε συμμαζεύεται. Έχω βάσιμες υποψίες ότι αυτή η μητέρα-είδωλο έχει επιχειρήσει να βάλει στη σακούλα και τα καλά πορσελάνινα σερβίτσια και απλά ο Σταμ άσκησε βέτο. Όρεξη να 'χεις να κάνεις οφθαλμόλουτρο στη κουζίνα. Για να καταλάβετε, όταν εχει φαγητό τύπου μακαρόνια με σάλτσα, η σάλτσα τοποθετείται στον πάτο του τάπερ ώστε ο όταν ο Σταμ το ανάποδογυρίσει στο πιάτο η σάλτσα να είναι από πάνω. Σταματήστε ότι κάνετε, αυτές οι γυναίκες αξίζουν το χειροκρότημα μας. Ότι κολατσιό και να φτιάχνετε στους συζύγους σας, αυτό το επίπεδο είναι για δύσκολους λύτες και έχετε ήδη χάσει από τα αποδυτήρια. 

Ένα είναι, όμως, το απόλυτο lunch break του Σταμ. Η σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια, τόνο, φρέσκο κρεμμυδάκι, ντοματούλα και μαϊντανό. Συνοδεύεται υποχρεωτικά με μικρό βαζάκι με λαδολέμονο. Τόσο συχνά που τη βλέπω, τη λιμπίστηκα και την έφτιαξα κι εγώ με μια μικρή παραλλαγή. Και επειδή φημίζομαι και για την εγκράτεια μου, η ποσότητα που έφτιαξα μπορεί άνετα να καλύψει τις ανάγκες σε περίπτωση που σας τύχει κανένα απρόοπτο σουαρέ του Πρέσβη. 

Η δική μου παραλλαγή είχε τις εξής δύο αλλαγές. Πρώτον, τις ντομάτες τις ξεφλούδισα και τις χτύπησα ελαφρά στο μπλέντερ οπότε κράτησαν την φρεσκάδα και το άρωμα τους αλλά έμοιαζαν και λίγο με σάλτσα. Φυσικά τις προσέθεσα στο τέλος, δεν τις θέλουμε μαγειρεμένες, μη ξεχνάτε ότι φτιάχνουμε σαλάτα. Δεύτερον, στο λαδολέμονο προσέθεσα και λίγες κουταλιές από την φανταστική σάλτσα με πιπεριές και φασόλια του Ναουμίδη, ένα από τα αποκτήματα μου από το "Ελλάδα Γιορτή Γεύσεις" στην Τεχνόπολη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. 

Υλικά:

500 γρ. μαυρομάτικα φασόλια

2 κονσέρβες τόνο σε νερό

3 κ.σ. φρέσκος ψιλοκομμένος μαιντανός

5 μεγάλες ώριμες ντομάτες, ξεφλουδισμένες και ελαφρώς χτυπημένες στο μπλέντερ

3 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα

Για τη σως:

1/2 κούπα ελαιόλαδο 

2 λεμόνια, το χυμό τους

3 κ.σ. έτοιμη σάλτσα πιπεριές & φασόλια, Ναουμίδης

Οδηγίες:

Επιπέδου Πυρηνικής Φυσικής τουλάχιστον. Βράζουμε τα μαυρομάτικα σε άφθονο νερό για περίπου 1 ώρα. Τα στραγγίζουμε και προσθέτουμε μέσα τα υπόλοιπα υλικά. Εν τω μεταξύ ανακατεύουμε τα υλικά της σως ώστε να ομογενοποιηθεί το μείγμα, το περιχύνουμε και αυτό πάνω από το φαί και ανακατεύουμε όλα τα υλικά καλά.

Μετά παίρνουμε ένα κουτάλι και την κατσαρόλα και αράζουμε μπροστά στη τηλεόραση. 

Enjoy!

Φορτωμένη Σαλάτα με Φασολάκια!

Αυγό. Ας μιλήσουμε γι' αυτό το δώρο της κότας στην ανθρωπότητα. 

Έκατσα και έφτιαξα ολόκληρη συνταγή με μοναδικό γνώμονα να χρησιμοποιήσω το ένα και μοναδικό αυγό που έχει μείνει στο ψυγείο, το οποίο πρέπει να αδειάσει γιατί φεύγω πατρίδα για ένα παραδοσιακό βουκολικό Πάσχα, όπως επιβάλλεται. Για να πετύχει αυτή η συνταγή, χρειάστηκε να πάω για ψώνια. Και να γεμίσω το ψυγείο. Του οποίου ο τελικός προορισμός ήταν να αδειάσει. Βλέπετε, φαντάζομαι, την ανακολουθία των πράξεων μου. Γίναμε ένας φαύλος κύκλος, εγώ, το αυγό και το ψυγείο, όπως ο σκύλος που κυνηγάει την ουρά του. Κι ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι αυτό θέαμα που σε κάνει να σκεφτείς "αχ, τί έξυπνο ζωάκι είναι αυτό". Τώρα θα χρειαστεί να φτιάξω και μια συνταγή που να περιλαμβάνει καρότα, κρεμμύδια και πιπεριές μέχρι μεθαύριο ειδάλλως τα βλέπω να περνάνε εξονυχιστικό έλεγχο στο αεροδρόμιο. 

Ας επιστρέψουμε στο αυγό, λοιπόν, το οποίο με απογοήτευσε κατάφωρα μη αντιλαμβανόμενο το μέγεθος του ρόλου του. Κάποια κότα χτες το βράδυ άκουσε πολλές κατάρες. Το πλάνο ήταν να αράξει ανάλαφρα πάνω από τη σαλάτα μας, να ανοίξουμε μια μικρή τομή και ο κρόκος να χυθεί σαν καταρράχτης πάνω από τα ζαρζαβατικά μας. Αυτό ήταν το πλάνο. Το οποίο, δυστυχώς, ναυάγησε. Αν δε με πιστεύετε, δείτε τις φωτογραφίες. Είναι τώρα αυτό αξιοπρεπής σχηματισμός;

Αλλά ας όψεται που είχα μόνο ένα αυγό στο ψυγείο και ήτανε μεσάνυχτα. Α, ναι, παρέλειψα, συγχωρέστε με. Μεταμεσονύχτιο ήταν το βραδινό μου χτες. Τα πλάσματα της νύχτας και η Ματίνα που έτρεχε με ένα τρεμάμενο αυγό από τη μία άκρη της κουζίνας στην άλλη. Αλλά η τέχνη και η δημιουργία δεν έχουν ώρα. Και η πείνα επίσης. Έρχεται αυτοβούλως. Εγώ, πάντως, έπαιζα στη δεύτερη κατηγορία χτες, της πείνας. Αλίμονο, ποια εσωτερική ανάγκη θα μπορούσε να επιθυμεί διακαώς έκφραση με άδειο στομάχι; Ας είμαστε ρεαλιστές! 

Tip: Για τους νηστεύοντες, η σαλάτα είναι πολύ νόστιμη και χωρίς αυγά και ανθότυρα. Βιωματικά σας μιλάω, τη μισή σαλάτα την έφαγα κατά τη διάρκεια της παρασκευής της. Η πείνα που λέγαμε... 

Υλικά:

600 γρ. φασολάκια λεπτά 
1 κρεμμύδι ξερό, ψιλοκομμένο
1 αυγό, σφιχτό έξω μελάτο μέσα
10-15 ντοματίνια, κομμένα στη μέση
10-15 άσπρα μικρά μανιτάρια, ολόκληρα
1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, ψιλοκομμένη
1 καρότο, ψιλοκομμένο
μαϊντανός & δυόσμος 
1 κούπα ανθότυρο τριμμένο

Για τη σως:

1 λεμόνι, χυμός
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.σ. μπούκοβο
1 κ.σ. μουστάρδα
Αλάτι & πιπέρι

Οδηγίες:

Σε αρκετό νερό που βράζει ρίχνουμε τα φασολάκια. 
Μετά από 7' προσθέτουμε τα μανιτάρια, το καρότο και την κόκκινη πιπεριά.
Αφήνουμε τα λαχανικά να βράσουν για άλλα 8'-10', ανάλογα με το πόσο ζωντανά τα θέλουμε. Τα στραγγίζουμε και τα ρίχνουμε μέσα σε ένα μεγάλο μπωλ. 
Στο μπωλ προσθέτουμε και το ξερό κρεμμύδι, τα ντοματίνια, το μαιντανό και το δυόσμο και το ανθότυρο.
Εν τω μεταξύ, έχουμε χτυπήσει ελαφρά σε ένα μικρό βαζάκι τα υλικά της σως μας και περιχύνουμε τη σαλάτα μας. Ανακατεύουμε καλά να πάει παντού η σως. 

Enjoy!
138 και σήμερα....

Χταπόδι Γιουβέτσι με Ζεστή Καροτοσαλάτα

Κυριακάτικο τραπέζι. Λέξεις δύο, δουλειά για δέκα. Η ελληνική παράδοση στο μεγαλείο της, από το πιο ορεινό χωριουδάκι στο πιο μικρό νησάκι, από το πιο πυκνοκατοικημένο αστικό κέντρο στην πιο απομακρυσμένη συνοριογραμμή. Όλο το χάσμα των γενεών μαζεύεται γύρω από ένα τραπέζι με τις φωνές να σπάνε το φράγμα του ήχου και το καλό το πορσελάνινο σερβίτσιο να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με τέλος άδοξο από τις έντονες χειρονομίες και τα γέλια της ομήγυρης.

Όμορφη εικόνα. Και τώρα θα κάνουμε μια διακοπή από το πρόγραμμα μας για μια απευθείας σύνδεση με την πραγματικότητα μιας και η παραπάνω περιγραφή είναι εξ’ ολοκλήρου αποκύημα της αχαλίνωτης φαντασίας μου και ουδεμία ομοιότητα φέρει με το δικό μου Κυριακάτικο τραπέζι, που ούτε φαντασμαγορικό ήταν, ούτε πολυπληθές, ούτε καν επίκαιρο. Ευτυχώς, δηλαδή, διότι και έξω έπεσα στις μετεωρολογικές προβλέψεις και ήμουν και κάπως ντεφορμέ. Βλέπετε, τα τσουγκρίσματα των τζιν τόνικ του Σαββατόβραδου στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, μας βγήκαν λίγο παραπάνω απ’ όσα υπολογίζαμε. Αφήστε που για να αποφύγω τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που λέγαμε την προ-προηγούμενη φορά, απέφυγα και την ΕΜΥ κι είπα ότι βρέξει ας κατεβάσει. Όπως κι έγινε άλλωστε. Και έβρεξε και κατέβασε κι εγώ είχα ήδη ξεπαγώσει το χταπόδι κι ο δρόμος που διάλεξα επιστροφή δεν είχε. Μην πάει άδικα και η θυσία του ζωντανού, φανταστείτε πόσο σφυροκόπημα στο βράχο θα 'φαγε για να μαλακώσει. Γέμισε το σπίτι θαλασσινές μυρωδιές και το λούκι στο μπαλκόνι βρόχινα νερά. Κατέληξε και η τσάντα θαλάσσης που είχα παρατημένη στο μπαλκόνι, κρεμασμένη σε ένα δέντρο, απ' τα πολλά μποφόρ. Με τις πρώτες ζέστες του Μαΐου εγώ θα φτιάξω φασολάδα, να το ξέρετε, να είστε προετοιμασμένοι, μη πείτε ότι δε σας προειδοποίησα. 

Χταπόδι Γιουβέτσι

Υλικά:

·         350 γρ. κριθαράκι ψιλό

·         1 χταπόδι μετρίου μεγέθους

·         4 κ.σ. ελαιόλαδο

·         1 φλ. τσαγιού ροζέ ξηρό κρασί

·         2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα

·         2 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες

·         1 φλ. τσαγιού πελτέ ντομάτας

·         1 πρέζα μπαχάρι

·         1 πρέζα Κανέλα

·         1 πρέζα πάπρικα

·         Πιπέρι φρεσκοτριμμένο

·         Ψιλοκομμένος μαϊντανός

Οδηγίες:

·         Πετάμε το χταποδάκι ολόκληρο σε μια κατσαρόλα με λίγο νεράκι και το αφήνουμε να βράσει στα υγρά του για 45’ σε μέτρια ένταση με κλειστό καπάκι.

Προσοχή: Ανάλογα με την αναλογία κατσαρόλας – χταποδιού υπάρχει περίπτωση να σας συμβεί το εξής: εκεί που κάθεστε αμέριμνοι στον καναπέ να ακούσετε ένα θόρυβο από την κουζίνα, να γυρίσετε και να δείτε το καπάκι να σηκώνετε σιγά σιγά μόνο του και να ξεπροβάλλει το κεφάλι του χταποδιού. Όχι, μην πανικοβληθείτε και μη φωνάξετε εξορκιστή. Απλά το χταπόδι ήταν πολύ μεγάλο και η κατσαρόλα πολύ μικρή. Με τραυμάτισε η εμπειρία, δε λέω, αλλά θέλω να πιστεύω ότι οι εφιάλτες με τα γιγάντια πλοκάμια θα είναι ένα προσωρινό φαινόμενο.

Στην συνέχεια το βάζουμε σε επιφάνεια κοπής και το κόβουμε σε κομματάκια αφού πρώτα αφαιρέσουμε το δόντι. Την κατσαρόλα την βγάζουμε από το μάτι αλλά δεν αδειάζουμε το ζουμάκι του χταποδιού.

·     Επαναφέρουμε την κατσαρόλα στο μάτι, προσθέτουμε στο ζουμί το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκι και το σκόρδο για αρκετά λεπτά, να μαραθούν τα κρεμμυδάκια. Ρίχνουμε μέσα το χταπόδι, το φέρνουμε 2 γύρες και το σβήνουμε με το κρασί.

·   Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ, προσθέτουμε τον πελτέ και τα μπαχαρικά, ανακατεύουμε και προσθέτουμε το κριθαράκι και αρκετό νερό για να μην μας κολλήσει το κριθαράκι. Σε περίπου 15’ το το γιουβετσάκι είναι έτοιμο και το σερβίρουμε πασπαλίζοντας το με τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Ζεστή Καροτοσαλάτα

Σε νερό που βράζει ρίχνουμε 5 καρότα, κομμένα σε κομματάκια του ½ εκ., για 8’ και μετά τα στραγγίζουμε. Εν τω μεταξύ, χτυπάμε σε μικρό βαζάκι το εξής εκπληκτικό dressing:

·         2 κ.σ. ελαιόλαδο

·         1 κ.σ. χυμό λεμονιού

·         1/2 κ.κ. πάπρικα

·         1/4 κ.κ. πιπέρι καγιέν

·         1/4 κ.κ. τζίντζερ σε σκόνη

·         1/4 κ.κ. κύμινο

·         1/4 κ.κ. κανέλα

·         2 κ.σ. ψιλοκομμένος μαϊντανός

·         Αλατοπίπερο κατά βούληση

Περιχύνουμε τα καρότα με το dressing μας και......

......Enjoy!

Τα Ρεβύθια Αλλιώς

Τα Ρεβύθια Αλλιώς

Λίγο ο ανισόρροπος καιρός, λίγο το ανισόρροπο κεφάλι μου, λίγο το ένα, λίγο το άλλο, δεν θέλει και πολύ η διάθεση να πάρει την κατιούσα. Roller Coaster ο καιρός, από ηλιοφάνεια σε συννεφιά και από συννεφιά σε νεροποντή και όλα αυτά μέχρι να κατέβεις με το ασανσέρ στην είσοδο του σπιτιού και να αναγκαστείς να ξανανέβεις πάνω για γαλότσες και ομπρέλα, με την ελπίδα να μη χρειαστεί να ανέβεις και δεύτερη φορά για να πάρεις γυαλιά ηλίου. Και μη φανταστείτε ότι μένω σε κανέναν ουρανοξύστη! Πιστός μιμητής των τερτιπιών του καιρού και η ψυχοσύνθεση παρά τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Ασανσέρ και η ψυχολογία, μαυρίλα με τη μαυρίλα του ουρανού,  αισιοδοξία με κάθε μικρή ακτίνα του ήλιου που καταφέρνει να βρει τρυπούλα ανάμεσα στα βαριά σύννεφα και να φτάσει στο έδαφος. Κάπου υπάρχει μια ελπίδα σ’αυτή την εικόνα, μοιάζει αλληγορική η γνώση ότι πάνω από τα σύννεφα κρύβεται πάντα ο ήλιος. Τα σύννεφα θα φύγουνε, θα ξεσπάσουν πάνω στο κεφάλι μας ή θα μας προσπεράσουν και θα πάνε να ξεσπάσουν πάνω σε άλλα κεφάλια. Ρώσικη ρουλέτα. Πάντως θα φύγουν, θα φύγουν και θα έρθουν καινούρια. Για να ξαναφύγoυν. Και ο ήλιος ο ηλιάτορας θα είναι ακόμα εκεί! Και εσύ θα είσαι τυχερός αν πρόλαβες να βάλεις μέσα την μπουγάδα.

Σκέφτηκα να διοχετεύσω τα αντιφατικά ερεθίσματα που δέχομαι από το περιβάλλον στην κατσαρόλα μου. Αλχημείες κάπως παράτολμες με υλικά αταίριαστα και αποτελέσματα αναπάντεχα! Είχα αφήσει όλο το βράδυ τα ρεβύθια, τα οποία είχα φέρει απ’ τα όρη τ’ άγρια βουνά το προηγούμενο σαββατοκύριακο, να μουλιάζουν σε μια μεγάλη γαβάθα όπως τα πεσμένα νεράντζια στις λακκούβες των Αθηναϊκών δρόμων από την ασταμάτητη βροχή. Σαν γύρισα όμως από τη δουλειά το επόμενο απόγευμα, κάπως σαν να μη μου ταίριαζε η συμβατική κόκκινη ρεβυθάδα, όφειλα να κάνω κάτι πιο επαναστατικό, να σπάσει η ρουτίνα.

Και σας παρουσιάζω τα αποτελέσματα ευθύς αμέσως! Σας ενθαρρύνω να το τολμήσετε!

Υλικά:

·          250 γρ. ρεβύθια

·          250 γρ. κριθαράκι

·          2 κονσέρβες τόνο σε ελαιόλαδο

·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε ροδέλες

Οδηγίες:

Απλούστατες! Βράζουμε σε πολύ νερό τα ρεβύθια. Ένα τέταρτο πριν να είναι έτοιμα, προσθέτουμε το κριθαράκι και την κόκκινη πιπεριά. Στο τέλος στραγγίζουμε, βάζουμε την κατσαρόλα στο σβησμένο μάτι και προσθέτουμε τις 2 κονσέρβες ώστε να προλάβουν να τσιγαριστούν λίγο τα υλικά μας στο λάδι του τόνου. Σερβίρουμε σε μπωλάκια, και ρίχνουμε από πάνω το dressing μας (*).

*Tip: Ψάχνοντας να βρω με τί να «λούσω» αυτό το πιάτο, βρήκα διάφορες σως που αποτελούνταν κυρίως από μαγιονέζα και μουστάρδα. Καταλαβαίνω πως απογειώνεται γευστικά το πιάτο με μία τέτοια σως αλλά εγώ ένιωθα σαν να την κουκουλώνω λίγο την συνταγή με ένα τέτοιο dressing, σαν να της αφαιρώ το μεσογειακό και θρεπτικό χαρακτήρα της. Οπότε αντιστεκόμενη στον πειρασμό, την «έλουσα» με το πιο ταπεινό dressing, λαδολέμονο με κόκκινη πάπρικα, αλατάκι, πιπεράκι και λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό. Πεντανόστιμο! 

Enjoy!

Η Μεταμφιεσμένη Πατατοσαλάτα

Η Μεταμφιεσμένη Πατατοσαλάτα

Μέσα στο κλίμα των ημερών σήμερα. Ή, αλλιώς, για να σας βοηθήσω να διαβάσετε πίσω από τις λέξεις, θυμάστε κάτι Μεγάλα Σάββατα, όταν ήμασταν παιδιά, που βαφτίζαμε το κόκκινο αυγό ‘παντζάρι’ και το καταβροχθίζαμε όταν δεν μας έβλεπε κανένας παρά μόνο ο Θεός; Το οποίο, βέβαια, είναι και κάπως αντιφατικό γιατί, όσο να πεις, από τον Θεό δε θα έπρεπε να το κρύψουμε κατά κύριο λόγο; Η γιαγιά μας, φαντάζομαι, θα το έπαιρνε πιο ελαφρά αν μας έπιανε μπουκωμένους με ένα πασχαλινό αυγό πίσω από το πλυσταριό.  Τι εννοείται δε σας έχει συμβεί ποτέ? Ούτε εμένα, κάποιος γνωστός γνωστού μου μου είχε πει την ιστορία ένα βράδυ που ‘βρεχε, που ‘βρεχε μονότονα! ;)

Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για μια θερμιδοβόμβα. Για μία σαλάτα που μόνο σαλάτα δεν είναι. Για μια αποκριάτικη σαλάτα. Είναι κάτι βράδια, σαν το χθεσινό, που διαδέχονται κάτι μέρες, σαν τη χθεσινή, που η ζωή δε σου αφήνει περιθώρια επιλογής και το ξέρεις καλά ότι όσο και να αντισταθείς, στο τέλος θα κάνεις γουρουνιά. Γι’αυτό, φίλοι μου, κάντε τη γουρουνιά με το κεφάλι ψηλά και αφήστε την ψυχολογία του ηττημένου για μια άλλη μέρα, κάπου μακρυά στο μέλλον, λογικά την μέρα που οι αιματολογικές εξετάσεις θα δείξουν ανεβασμένα τριγλυκερίδια και χοληστερίνη. Μέχρι τότε, ξεσαλώστε! Στη τελική, απόκριες έχουμε, κούλουμα έρχονται, αποθηκεύστε λίγο λίπος!

Υλικά:

·          6 μεγάλες πατάτες, κομμένες σε 3 κομμάτια έκαστη

·          4 χωριάτικα λουκάνικου κοτόπουλου, κομμένα σε χοντρές φέτες

·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε χοντρές λωρίδες

Για τη σως:

·          3 κ.σ. μαγιονέζα

·          2 κ.σ μουστάρδα

·          3 κ.σ. στραγγιστό γιαούρτι

·          1 κ.κ. ξύδι βαλσάμικο (εγώ έχω ένα με μέλι, θεσπέσιο)

·          1 χούφτα ψιλοκομμένος μαϊντανός

·          1 πρέζα πάπρικα

·          Αλάτι & πιπέρι, κατά βούληση

Οδηγίες:

·          Βάζουμε τις πατάτες σε νερό που κοχλάζει για 10’-15’, ανάλογα πόσο βρασμένες τις θέλουμε στο τέλος. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα λουκάνικα και τις πιπεριές και βράζουμε όλα τα υλικά για άλλα 10’.

·          Στο μπλέντερ χτυπάμε όλα τα υλικά για τη σως.

·          Στραγγίζουμε πατάτες, λουκάνικα και πιπεριές και τις αδειάζουμε σε μια σαλατιέρα. Ναι, τα μπολάκια μας μάραναν τώρα, λες και δεν έχουμε ήδη πέσει πολύ χαμηλά, το μικρό πιάτο θα μας σώσει! Ρίχνουμε από πάνω και τη σως και όλα είναι έτοιμα!

Tip: Φροντίστε να ετοιμάσετε τη σως αφού θα έχουν βράσει τα «σαλατικά» διότι υπάρχει πάρα πολύ υψηλό ρίσκο να τη φάτε με ένα κουταλάκι σκέτη!

Enjoy!

Οι Φακές Αλλιώς

Οι Φακές Αλλιώς

Που λέτε έφυγα και επέστρεψα. Δριμύτερη. Θα φταίει που γέμισαν τα πνευμόνια μου καθαρό οξυγόνο. Πήγα στη φύση για 3 μέρες και άφησα πίσω μου την αγαπημένη τσιμεντούπολη. Φωτοσύνθεσα μαζί με τις πρώτες ανθισμένες αμυγδαλιές, έφαγα άγρια πικρά χόρτα του βουνού με άφθονο λαδολέμονο, με τρατάρανε γλυκό τριαντάφυλλο κάτι μοναχοί σε ένα γραφικό μοναστήρι και ήπια γάργαρο νερό από ένα ρυάκι που έβγαινε μέσα από έναν πλάτανο και ένας ντόπιος με διαβεβαίωσε ότι είναι το πιο ελαφρύ νερό που έχω πιει ποτέ. Αυτό το τελευταίο κάπως με προβλημάτισε διότι δε θυμάμαι να έχω βαρυστομαχιάσει ποτέ από νερό και σας διαβεβαιώ, πίνω νερό βρύσης – κάθε βρύσης – εκτός κι αν έρθει ο ίδιος ο εμπειρογνώμονας της ΕΥΔΑΠ αυτοβούλως μέσα στην κουζίνα μου και με αποτρέψει.

Έφαγα κιόλας. Αλίμονο, θα μου πείτε, είναι γνωστό το πόσο ανοίγει η όρεξη στας εξοχάς. Η διαφορά είναι ότι η δική μου όρεξη δεν κλείνει ποτέ ώστε να αναγκαστεί να ξανανοίξει κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Την πάω και την φέρνω ανοιχτή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Γι’ αυτό κι εγώ την αποζημίωσα για την αφοσίωση της, προσφέροντας της κόκκορα κρασάτο με χυλοπίτες, μελιτζάνα σχάρας με ανθότυρο και φρέσκια σάλτσα ντομάτας, πουγκί από χειροποίητη ζύμη γεμιστό με μπιφτέκι, ντοματούλα και μυρωδικά, σύγκλινο με αυγά και κοτόπουλο με σάλτσα μαστίχας. Και μετά πήγα και σκαρφάλωσα μια πλαγιά χωρίς να είμαι σίγουρη αν το έκανα από τύψεις για την θερμιδική κραιπάλη που προηγήθηκε ή από ανάγκη να έρθω λίγο πιο κοντά στη φύση.

Φυσικά αποχώρησα από τα βουνά φορτωμένη με προμήθειες. Παξιμαδάκια με ντομάτα και ρίγανη, όσπρια που μου τα παίνεψαν τόσο πολύ, ντόπιοι και μη, χειροποίητες χυλοπίτες και ένα λικέρ τριαντάφυλλο. Και μιας και τα όσπρια είναι εξαίρετης ποιότητας, αποφάσισα να τα μαγειρέψω αλλιώς για να τα τιμήσω δεόντως. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιαίτερα νόστιμο και σας το παρουσιάζω στη συνέχεια αφού πρώτα σας διευκολύνω με 2 tips.

Tip 1: Φροντίζουμε να βρούμε ένα καλόβουλο & εξυπηρετικό άνθρωπο να μας πλύνει τις 3 κατσαρόλες. Αν δε μας βρίσκεται κάποιος εύκαιρος, δωροδοκούμε κάποιον γείτονα. Σε κάθε περίπτωση, εμείς αρνούμαστε να ασχοληθούμε με τις βρώμικες κατσαρόλες. Όσο πιο μπλαζέ το ύφος, τόσο πιο πειστικό το επιχείρημα «έκανα παπάδες στη κουζίνα, τώρα αφήστε με να απολαύσω τη δόξα μου»!

Tip 2: Η αρχική μου επιλογή δεν ήταν το μπέικον, ήταν το chorizo, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα να βρω. Παρόλα αυτά, πιστεύω ακράδαντα ότι θα του ταίριαζε εξαιρετικά και ο σολωμός. Αυτόν πρόλαβα να τον βρω. Αλλά ήταν ακριβός και του αντιστάθηκα. Την προηγούμενη βδομάδα καβουρόψυχα, αυτή τη βδομάδα σολωμός, σε λίγο θα αντικαταστήσω και το ψωμί με παντεσπάνι και η ισχυρή παιδική μου πεποίθηση ότι είμαι πριγκίπισσα επιτέλους θα αποκτήσει σάρκα και οστά.

Υλικά:

·          300 γρ. ψιλές φακές

·          ½ λίτρο νερό

·          1 κύβο knorr, ζωμό κοτόπουλου

·          1 μεγάλο καρότο, πολύ ψιλοκομμένο

·          1 κόκκινη πιπεριά κέρατο, κομμένη σε λωρίδες

·          1 μεσαίου μεγέθους κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

·          1 σκελίδα σκόρδου ψιλοκομμένη

·          500 γρ. μικρά λευκά φρέσκα μανιτάρια , ψιλοκομμένα

·          Μία χούφτα αποξηραμένα μανιτάρια porcini

·          3 κ.σ. ελαιόλαδο

·          1 κ.σ βούτυρο

·          3 κ.σ. ψιλοκομμένο φρέσκο μαϊντανό

·          ½ λεμόνι, το χυμό του

·          5 – 10 φέτες μπέικον, ανάλογα με το πόσο μερακλήδες είμαστε!

·          Αλάτι & πιπέρι

Οδηγίες:

·          Αρχικά βράζουμε τις φακές σε άφθονο νερό για 10’, νερό το οποίο στη συνέχεια πετάμε. Στη συνέχεια, σε κατσαρόλα βάζουμε το ½ λίτρο νερό και τον κύβο knorr, το φέρνουμε σε βρασμό, ρίχνουμε μέσα στις φακές και χαμηλώνουμε την ένταση. Αφήνουμε τις φακές να σιγοβράσουν, για τουλάχιστον 30’-35’, έχοντας το νου μας να μη κολλήσουν οι φακές και να υπάρχει πάντα λίγο νεράκι στην κατσαρόλα.

·          Εν τω μεταξύ, σε άλλη κατσαρόλα, τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι στο λάδι για λίγα λεπτά μέχρι να μαραθεί και προσθέτουμε το σκόρδο, τα μανιτάρια, το καρότο και την πιπεριά. Μαγειρεύουμε όλα τα υλικά για 7’-8’ μέχρι να είναι έτοιμα τα μανιτάρια. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε και το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε να πάει παντού. Προσθέτουμε το μείγμα στις φακές και ανακατεύουμε.

·          Εν συνεχεία, σε τηγανάκι τσιγαρίζουμε το μπέικον, είτε ψιλοκομμένο είτε σε φέτες, και γαρνίρουμε τις φακές.

Enjoy!