Sunday, 6 April 2014

Μία Ιταλική Μακαρονάδα με βορειοελλαδίτικες Νότες!




Αγαπημένη μικρών και μεγάλων, αντιπροσωπευτικό δείγμα comfort food, γρήγορη και εύκολη, κάνει τον ουρανίσκο να στέλνει απολαυστικά σήματα junk food στον εγκέφαλο που οφείλονται στον ηδονιστική ένωση πρωτεΐνης και υδατανθράκων. Κρέας και ζυμαρικά. Μην εμπιστευτείτε ποτέ άνθρωπο που δεν συγκινείται από αυτό το συνδυασμό. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η συνταγή αυτή πρέπει να αποτελεί το 80% τουλάχιστον των απαντήσεων στην ερώτηση "ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;", ειδικά δε σε ηλικίες κάτω των 15 πρέπει να συναγωνίζεται τις τηγανιτές πατάτες και τη μερέντα απευθείας από το βαζάκι, σε μία μάχη στήθος με στήθος για την πρωτιά.


Μέχρι στιγμής, θα πρέπει να έχετε ήδη αντιληφθεί ότι η σημερινή συνταγή μας είναι η γνωστή σε όλους Μακαρονάδα Μπολονέζ, ή, κατά τους Ιταλούς, "ragu a la Bolognese" που δεν σημαίνει τίποτα άλλο πέρα από "σάλτσα κρέατος από τη Μπολόνια". Η λέξη ragu έχει τις ρίζες της στη γαλλική λέξη ragouter που μεταφράζεται ως "να αναζωογονήσει τη γεύση" (to revive the taste). Η συνταγή της ήταν μεγαλειώδης μέσα στην απλότητα της. Είχε ως βάση το soffrito, που δεν ειναι άλλο από το δικό μας τσιγάρισμα, κρεμμυδιών, καρότων, σέλερι και σκόρδου σε ελαιόλαδο. Χοιρινό ή πανσέτα βουτούσαν μέσα στα λαχανικά που τσιτσίριζαν στο λάδι και ενώνονταν όλα μαζί για να δέσουν μετά από λίγα λεπτά με κρέμα γάλακτος η και σκέτο γάλα. Δυο στροφές με την κουτάλα και με λίγο κρασί σβήνανε τη σάλτσα. Ο ντοματοχυμός έμπαινε στο τέλος, ίσα ίσα για να νοστιμίσει λίγο ακόμα τη σάλτσα. 



Η Bolognese δεν άργησε να γίνει διάσημη καθώς η ιταλική κουζίνα εξάπλωνε σταθερά τη φήμη της στο παγκόσμιο χάρτη και εδραίωνε τη θέση της ανάμεσα στις κουζίνες με τη μεγαλύτερη επιρροή. Ίσως αυτή να είναι και η αιτία που η αυθεντική συνταγή έχει κακοποιηθεί τόσο πολύ με το πέρασμα του χρόνου. Ταξιδεύοντας από στόμα σε στόμα, πέρασε σύνορα και ντύθηκε με διαφορετικές κουλτούρες για να ταιριάζει στις εκάστοτε παραδόσεις και διατροφικές συνήθειες. Κάνοντας μια μικρή έρευνα, ανακάλυψα, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι αυτό που εγώ ονομάζω Μπολονέζ ουδεμία σχέση έχει με αυτό που ονομάζουν οι Ιταλοί. Έχοντας ίντριγκαριστεί από τη διαπίστωση μου, αναζήτησα την απάντηση στο παρελθόν της δικής μου εκδοχής. Η εξήγηση ήταν παραπάνω από προφανής. Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στη Βόρεια Ελλάδα, όπου η μαγειρική παράδοση φέρει μνήμες μικρασιάτικες που τις υιοθέτησε και τις ενσωμάτωσε, ειναι απόλυτα λογικό να πάρει τη μια συνταγή από τα αριστερά της και να την εμπλουτίσει με πολλά μπαχαρικά όπως ακριβώς έμαθε να κάνει απο τα δεξιά της. Βρίσκω μια ανείπωτη γοητεία σε αυτές τις μίξεις αν και οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν είναι πάντα πετυχημένες. Αυτή, όμως, είναι. Και γι' αυτό το λόγο αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σας κι ας είναι από τις πιο διαδεδομένες στο χάρτη. Αυτή, λοιπόν, ειναι η δική μου εκδοχή για τα μακαρόνια με κιμά.








Υλικά:

700 γρ. Κιμάς (μισός μοσχαρίσιου, μισός χοιρινός)

400 γρ. Σάλτσα ντομάτας
1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη
4 κ.σ. Ελαιόλαδο
1 πρέζα κανέλα
1 πρέζα γαρύφαλλο
1/2 πρέζα μοσχοκάρυδο
1 πρέζα πάπρικα γλυκιά
1 πρέζα πιπέρι ( εγώ βάζω καγιέν για πιο πικάντικο)
1 φύλλο δάφνης
1 πρέζα χοντρό αλάτι
2-3 μπαχάρια
1 κουτ. Φρέσκος χοντροκομμένος βασιλικός
Φρεσκοτριμμένη ρίγανη, 2 πρέζες τουλάχιστον
Αρκετός φρέσκος χοντροκομμένος μαϊντανός, στο τέλος του μαγειρέματος και πασπάλισμα πάνω από το πιάτο πριν το σερβίρισμα.





Οδηγίες:

Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο στο ελαιόλαδο μέχρι να μαραθεί και, έπειτα, προσθέτουμε τον κιμά μέχρι να ροδίσει ανακατεύοντας συνέχεια για να μη κολλήσει. 

Στη συνέχεια ρίχνουμε το ντοματοχυμό, χαμηλώνουμε την ένταση στο μισό, και ρίχνουμε όλα τα μπαχαρικά μας εκτός από τη ρίγανη (για να μη δώσει πίκρα) και το μαϊντανό (για να μη μαραθεί τελείως). Ανακατεύουμε συχνά και σε 10' ειναι έτοιμο, οπότε αφού ρίχνουμε τη ρίγανη και το μαϊντανό σερβίρουμε πάνω από τα μακαρόνια μας και επιδιδόμαστε σε ακολασίες! 





Enjoy!





13 comments:

  1. Μπορεί να τρώω κάθε μέρα και να μη με πειράζει ένα πράγμα!! Την κάνεις και εσύ πολύ πλούσια σε αρώματα και μπαχαρικά!Εκπληκτική Ματίνα η συνταγή σου!! Αγαπημένη όλων!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ πολύ! :) Περιττό να πω ότι μέχρι να φτάσω στο σερβίρισμα έχω σχεδόν χορτάσει από το να τρώω στα κλεφτά τον κιμά με κουταλάκι! ;)

      Delete
  2. Λατρεία!
    Και γω στο club, πολλές φορές προσθέτω αρκετά extra (εκτός από ρίγανη) μπαχαρικά και τυρί κατά βούληση.
    Για μένα χαλαρά υπερτερεί μακράν της τηγανητής πατάτας!Με τη μερέντα δε θα τη συγκρίνω!Άλλες κατηγορίες!Καθεμιά στο είδος της!
    Καλή εβδομάδα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πέστα Βάσωωωω! ΘεΪκή μακαρονάδα με κιμά και εννοείται τυρί κατά βούληση, δηλαδή αρκετό! ;)

      Καλή βδομάδα, kisses :*

      Delete
  3. Αγαπημένο φαγάκι! Ωραία η εκδοχή σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ Σοφία μου :)

      Delete
  4. Χόρτασα με τις φωτογραφίες και μόνο!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Άρα πέτυχα στο στόχο μου ;)

      Καλημέρα!

      Delete
  5. Πεινάω! Απόλαυσα και το ιστορική αναφορά της ανάρτησής σου Ματίνα! Την καλησπέρα μου :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαίρομαι που σου αρέσει!!! :) Καλό απόγευμα Δήμητρα!

      Delete
  6. Πόσο μου έχει λείψει μία μακαρονάδα με κιμά.. μπόλικη σαλτσούλα.. τυράκι τριμμένο... ζαλίστηκα από τη περιγραφή και τις φωτογραφιές.. Έκανα πίσω και αποφάσισα να σου ξαναμιλήσω αλλά επιβαρύνεις τη θέση μου κάθε μέρα και περισσότερο :p Φιλιάααα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δείξε επιείκεια Ελεάνναααααααα! Μόλις τελειώσει η νηστεία, περιμένω να φτιάξεις μακαρονάκια με κιμά! <3

      Delete
    2. μη το περιμένεις.... να είσαι σίγουρη... :))

      Delete