Monday, 31 March 2014

Κάποιος Φούρνος θα Γκρεμίστηκε.....



....διότι έφτιαξα ψωμί! Και ζύμωσα και φούρνισα, σας λέω! Και όχι μόνο ένα, αλλά τρία ολόκληρα καρβέλια. Γιατί δεν ανακαλύπτει επιτέλους κάποιος τα ταλέντα μου να με στείλει σούμπιτη σε μια Παριζιάνικη Patisserie, να φουρνίζω pastries, να ντεκοράρω cupcakes και να χρωματίζω macarons όλη μέρα;

Εντάξει, δεν ήμουν μόνη μου στη κουζίνα. Είχα και βοηθό.

Εντάξει, δεν είχα βοηθό. Ήμουν ο βοηθός.

Βοηθός με την ευρεία έννοια. Ξέρετε, αυτός ο ενοχλητικός τύπος που κάθεται δίπλα στην αυθεντία και με φορτικό τρόπο προσπαθεί να αποσπάσει πληροφορίες και να απομνημονεύσει τεχνοτροπίες. Κυρίως έκανα ασταμάτητες ερωτήσεις, έβγαζα άναρθρες κραυγές ενθουσιασμού για το πόσο μπορεί να φουσκώσει  μια ζύμη, μπλεκόμουν στα πόδια της, ζύμωνα με ζήλο και καμάρι λες και είχα μόλις ανακαλύψει πως τετραγωνίζεται ο κύκλος και τύλιγα τις ζύμες μέσα σε κουβερτούλες  με φροντίδα και προδέρμ. Ευτυχώς, η αυθεντία τυχαίνει να είναι και μαμά μου οπότε και δεν της πήγαινε η καρδιά να με διώξει από τον χώρο, αν και φοβάμαι ότι ακόμα αναρωτιέται πού να έχουν κρύψει οι εξωγήινοι την πραγματική της κόρη. Πρέπει να είχε εγκαταλείψει εδώ και πάνω από μια δεκαετία την ελπίδα να δει το σπλάχνο της να ανακατεύεται με κατσαρόλες και τώρα που με βλέπει να είμαι ένα βήμα πριν εγκαταστήσω ράντζο στη κουζίνα για να κερδίζω χρόνο κάπως αποπροσανατολίζεται η γυναίκα.

Τέλος καλό, όλα καλά. Αυτή η συνεργασία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, οι φραντζόλες κατασπαράχθηκαν κι γω έκανα άνοιγμα και στην αρτοποιία. Κι αυτή είναι ακόμα η αρχή.....;)

Γιατί; Διότι τον τελευταίο καιρό, μια ιδέα τριβελίζει το μυαλό μου που θα ανεβάσει τα επίπεδα δυσκολίας  στο προσωπικό μαγειρικό μου στοίχημα. Σκέφτομαι να επεκταθώ σε νέες κουζίνες, το οποίο φυσικά θα απαιτεί και μελέτη πέρα από μεράκι και χρόνο, άπειρο το πρώτο και περιορισμένο το δεύτερο. Εφικτός ο στόχος, θέλω να πιστεύω. Διασκεδαστικός σίγουρα, πάντως. Ίσως μια φορά το μήνα, ή δυο....ιδέες και προτάσεις παραπάνω από ευπρόσδεκτες έως και απαραίτητες! Share your thoughts J



Υλικά:

·    1 φακελάκι  ξηρή μαγιά στιγμής
·    1 kg αλεύρι ολικής αλέσεως
·    3 κ.σ. ελαιόλαδο
·    1 κ.γ. ζάχαρη
·    2 φλ. του καφέ χλιαρό νερό
·    Αλάτι κατά βούληση

* Μία κούπα ξηρούς καρπούς της προτίμησής μας και μία κούπα ψιλοκομμένες λιαστές ντομάτες και ελιές για να γεμίσουμε τα δύο από τα 3 καρβελάκια μας!


Οδηγίες:

·    Επιλέγουμε μια λεκάνη λίγο βαθιά γιατί το ζυμάρι θα φουσκώσει. Ρίχνουμε μέσα το ελαιόλαδο, τη μαγιά και τη ζάχαρη. Με μεγάλη προσοχή, αρχίζουμε να ρίχνουμε εναλλάξ το αλεύρι και το νερό με το ένα χέρι και να ζυμώνουμε με το άλλο μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη. Συνήθως περισσεύει λίγο αλεύρι από το 1 kg. Όταν η ζύμη σταματάει να κολλάει στα χέρια μας, είναι έτοιμη.
·    Ακολουθεί μητρική αγάπη και τρυφερότητα. Σκεπάζουμε τη λεκάνη με αλουμινόχαρτο και την τυλίγουμε μέσα σε μια κουβερτούλα. Αφήνουμε τη ζύμη να κοιμηθεί για 1 ώρα για να φουσκώσει.
·    Μετά από μια ώρα βγάζουμε τη ζύμη και την χωρίζουμε σε τρία όμοια κομμάτια . Εμείς φτιάξαμε με αυτόν τον τρόπο 3 διαφορετικά ψωμάκια μήκους περίπου 22 εκ. Το ένα το αφήσαμε σκέτο , το δεύτερο το γεμίσαμε με ξηρούς καρπούς (σποράκια, φουντούκια, σταφίδες και ότι άλλο θέλετε) και το τρίτο, το αγαπημένο μου, το γεμίσαμε ψιλοκομμένες ελιές και λιαστές ντομάτες.
·    Αφού ζυμώσουμε ξανά καλά τα τρία διαφορετικά ζυμάρια μας όπου έχουμε ενσωματώσει τα αντίστοιχα υλικά, τα απλώνουμε μέσα σε λαδωμένα μακρόστενα φορμάκια (γύρω στα 22 εκ.), τα ξανασκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και τα ξανατυλίγουμε στην κουβερτούλα για μία ώρα.
·    Όταν περάσει η μία ώρα, βάζουμε τα φορμάκια σε προθερμασμένο στους 200 βαθμούς φούρνο για 45’ το πολύ.
·    Τέλος, τα βγάζουμε από το φούρνο και τα σκεπάζουμε με μια πετσετούλα για λίγη ώρα ώστε να φύγει η υγρασία, και να γίνει η κόρα μας τραγανιστή.




Enjoy!


21 comments:

  1. Απολαυστικά τα καρβέλια σου αλλά και το γράψιμο σου όπως πάντα! Ε λοιπόν μια και ανέφερες για νέες κουζίνες, ελπίζω να βάλεις και τις εξωτικές στο πρόγραμμα και δη την κινέζικη. Πεθαίνω για spring rolls και πολύ θα το εκτιμούσα αν ανέβαζες κάτι σχετικό ειδικά αν περιλαμβάνει και πως γίνεται αυτό το ρημάδι το φύλλο. A.. κι αν τελικά καταλήξεις σε εκείνη τη Patisserie, προσφέρομαι για βοηθός στο χρωματισμό των macarons! :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σοφία, μες στο μυαλό μου είσαι!!! Μάλλον λόγω άνοιξης, κι γω από spring roles έλεγα να ξεκινήσω γιατί μου καρφώθηκε η λέξη στο μυαλό! Νομίζω κατοχυρώθηκε to αίτημα και ξεκινάμε με spring rolls, όπως κατοχυρώθηκε και η πρόσληψη σου στην φανταστική μου Παριζιάνικη Patisserie ;)
      Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα τα φτιάξω την Κυριακή!
      Πολλά φιλιά :*

      Delete
  2. Απολαυστική η περιγραφή σου Ματίνα κι αν κρίνω τόσο από τα λόγια σου όσο κι από τις φωτογραφίες, το ίδιο ισχύει και για τα καρβέλια. Την καλησπέρα μου & καλή εβδομάδα :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ πολύ Δήμητρα! Παρά τους φόβους μου, βγήκαν όντως πολύ νόστιμα, ειδικά με τη λιαστή ντομάτα και τις ελιές που ήταν και λίγο αλμυρούτσικο!
      Να έχεις μια όμορφη βδομάδα! :)

      Delete
  3. Καλά τα ψωμάκια φαίνονται πεντανόστιμα με τη γέμιση να ξεπροβάλει απ΄την ψίχα.Στείλε κανένα κατά Θεσσαλονίκη μεριά...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και μόνο που είπες Θεσσαλονίκη, θα σου στείλω μια ντουζίνα! 5 χρόνια έζησα εκεί και ελπίζω στο μέλλον να προστεθούν κι άλλα! Κάνε μια βόλτα στην Νέα Παραλία και για μένα!!
      Πολλά φιλιά, καλή βδομάδα! :)

      Delete
  4. Μεχρι εδώ μύρισαν τα καρβελάκια σου!!!
    Λατρεύω το ψωμί και ειδικά αν είναι "από σπίτι"!
    Καλό βράδυ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλημέρα κι από δώ my dearest Vasso!! Το χειροποίητο ψωμί πάντα έχει κάτι που θυμίζει τα παιδικά μας χρόνια! Ελπίζω να τα δοκιμάσεις κάποια στιγμή :*

      Delete
  5. Αυτο με τους ξηρους καρπούς θα θελα να το δοκιμάσω!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλημέρα Beauty Follower, καλώς ήρθες! :) Κι αυτές οι σταφιδούλες το κάνανε σαν γλυκό κεκάκι το καρβέλι! Σε προτρέπω να το δοκιμάσεις και να βάλεις μέσα ότι ξηρούς καρπούς θες!
      Καλημέρα!

      Delete
  6. Με πρόλαβες!! Σε λίγω παίρνω πτυχίο στο ψωμί, έχω κάνει ότι δοκιμές μπορείς να φανταστείς. :P Αλλά με το αλευρι ολικης έχω θέμα.. μου κολάει στον αρτοπαρασκευαστη και αν δε βάλω άσπρο δε γίνεται τίποτα, με το χέρι δε παίζει να το ζυμώσω πια (θέλουμε αρκετό ψωμί την εβδομάδα). Λαχταριστό φαίνεται εκείνο με τις ελιές!!! Δε θα έλεγα όχι και σε αυτό τους σπόρους!! Είπαμε μου αρέσει το φαι!! Ψηφίζω και εγώ κινέζικο γιατί δεν έχω ιδέα πως φτιάχνεται.. :)) Οι σκέψεις της μάνας σου είναι όλα τα λεφτά... χαχαχαχα

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ο λαός απαιτεί να δούμε φρατζολάκια ζυμωμένα από της Ελεάννας τα χεράκια!!!!!!! Εδώ εμείς είμαστε του παραδοσιακού ακόμα, δε φτάσαμε στους αρτοπαρασκευαστές, ζύμωμα μέχρι τενοντίτιδας! :P Πάντως δοκίμασε 1-2 μικρά ολικής άλεσης μια φορά και που ξέρεις μπορεί και να κάτσει.

      Το φαϊ είναι από τις μεγαλύτερες απολαύσεις τις ζωής! Never trust anyone who says the opposite ;)

      Σε φιλώ :*

      Delete
    2. χααχαχαχαχχα ναι ναι.... περίμενε να ζυμώσω με τα χέρια!! Αρκετάααα βρήκα την υγειά μου με τον αρτοπαρασκευαστή! Προτιμώ να βάζω και άσπρο παρά μόνο ολικής και χέρι!! :)) Συμφωνώ με το τελευταίο! Φιλιά!!

      Delete
  7. Εγώ θέλω να δοκιμάσω από όλα!! Ωραία ανάρτηση Ματινάκι!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μακάρι να 'χαν περισσέψει να σου έστελνα όόόσα θες!! :D Τελικά θα πας στις ψηφιακές γειτονιές το ΠαρασκευοΣάββατο? :)

      Delete
    2. Σας ζηλεύω!! Ματίνα θα πάς?

      Delete
    3. Εννοείται θα πάω! Ανυπομονώ, βασικά, γιατί δε γνώριζα γι'αυτό και έμαθα πριν λίγες μέρες και με ενθουσίασε η ιδέα! Σίγουρα θα μάθουμε πολλά, μακάρι να ήσουν εδώ να ερχόσουν κι συ!

      Delete
  8. Το κάθε ένα το ίδιο λαχταριστό! Γεια στα χέρια σας και της μαμας και τα δικά σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται στην υπομονή και την ψυχραιμία της μαμάς μου σίγουρα! :P

      Καλημέρα και ευχαριστώ πολύ :)

      Delete
  9. Είμαι κατα των κατεδαφίσεων, αλλά αν ειναι να φάω τέτοιο ψωμάκι θα συναίνεσω!

    ReplyDelete
    Replies
    1. χιχιχιχιχιχι Αριάδνη μου κάτι έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της επιτυχίας! 40 χρόνια φούρναρης έσπασε στη μέση τους πλάστες του από το σοκ όταν έμαθε ότι έφτιαχνε καρβέλια η αφεντιά μου! :)

      Delete